📓 بیچارگان (۲۴)✍🏻 فئودور داستایوفسکی🔁 برگردان: آرزو آشتی‌جو📚 نشر چشمه، چاپ شانزدهم، ۱۴۰۱👥 کتاب‌

📓 بیچارگان (۲۴)✍🏻 فئودور داستایوفسکی🔁 برگردان: آرزو آشتی‌جو📚 نشر چشمه، چاپ شانزدهم، ۱۴۰۱👥 کتاب‌خوان: گوشه‌کتاب ترنجان📝 فراز شماره ۱۲۸۶ماکار آلکسیویچ!نامه قبلی را تمام‌نکردم چون نوشتن زیادی برایم دشوار بود. گاهی دقایقی را تجربه‌می‌کنم که خوشحالم از تنها‌بودن، تنها بودن و غصه‌خوردن، تنها‌بودن و اندوهگین‌بودن بی‌هیچ شریکی و چنین دقایقی دارند بیشتر و بیشتر به‌سراغم‌می‌آیند. در خاطراتم چیزی وجود‌دارد که نمی‌شود توضیحش‌داد. خاطره‌ها ناخودآگاه چنان قدرتمند مرا به خود سرگرم می‌کنند که ساعت‌ها به تمام محیط اطرافم بی‌حس می‌شوم و هرچیز واقعی را فراموش‌می‌کنم. هیچ‌ احساسی در زندگی کنونی‌ام نیست. زندگی هیچ حسی، چه خوشی، چه دشواری یا غم، به من نمی‌دهد که چیزی مشابه را از گذشته به‌یادم‌بیاورد، مخصوصاً از کودکی‌ام، کودکی طلایی‌ام! منتها بعد از چنین دقایقی همیشه حالم بد می‌شود. انگار ضعیف می‌شوم، خیال‌بافی‌ها خسته‌ام می‌کنند و وضع سلامتی‌ام پیوسته بد و بدتر می‌شود. با تمام اینها، بامداد امروز چنان دل‌انگیز، روشن و درخشان بود که در پاییز کم پیش‌می‌آید و مرا چنان زنده کرد که صبح را به شادمانی گذراندم. چه می‌شود کرد؟ حالا پاییز است! چه‌قدر پاییزهای روستا را دوست‌داشتم! کودکی بیش نبودم اما چیزهای بسیاری را احساس‌می‌کردم. عصرهای پاییز را بیشتر از صبح‌هایش دوست‌داشتم.📖 ص ۱۱۰@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚