📕 راه بی‌کناره (۱۵)✍🏻 ناصر ایرانی📚 کانون پرورش، چاپ سوم، ۱۳۶۸👥 کتاب‌خوان: ناصر رضایی‌پور📝 فراز شماره ۱۳۱۲ ملک‌خانم ضمن سخن‌گفتن از ماجراهاى زندگیش كشف‌کرد، و از اين کشف خوشش‌آمد، كه تلخ‌ترين ماجراها كه روزى آن‌همه او را رنج‌داده‌بود، حالا عبدالله را، كه با آن‌همه تعصّب مادرش را دوست‌داشت، شاد می‌کرد. بدخواهی‌ها و بدزبانی‌ها و اذيت‌هاى صغراخانم، قهرکردن مش‌رضا سر یک کاسه آب كه ملک‌خانم دير به دستش داد، افتادن فاطمه در آب‌انبار كه خفه شده‌بود و مرده‌بود اگر مرحوم چراغعلى، شوهر کبراخانم، تصادفاً سرنرسيده‌بود و از دريچه آب‌انبار پايين نپریده‌بود و بچه نيمه‌خفه‌شده را بيرون نياورده‌بود و سرازيرش نكرده‌بود كه آب‌ها از شكمش خالى‌شود و تنفّس مصنوعيش نداده‌بود. همه‌وهمه اين ماجراها و ماجراهاى نظير آنها، عبدالله را مجذوب و محظوظ مى‌كردند. معلوم بود گذشت روزگار شيره تلخ آنها را به‌کلّى خشكانده‌بود و به قصه‌اى پرماجرا و جذاب و شيرين تبديل‌شان كرده‌بود. ملک‌خانم خوشش‌آمده‌بود كه روزگار چنین هنرى دارد.📖 ص ۹۰@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚