📓 بیچارگان (۲۸)✍🏻 فئودور داستایوفسکی🔁 برگردان: آرزو آشتی‌جو📚 نشر چشمه، چاپ شانزدهم، ۱۴۰۱👥 کتاب‌

📓 بیچارگان (۲۸)✍🏻 فئودور داستایوفسکی🔁 برگردان: آرزو آشتی‌جو📚 نشر چشمه، چاپ شانزدهم، ۱۴۰۱👥 کتاب‌خوان: گوشه‌کتاب ترنجان📝 فراز شماره ۱۲۹۰برای من بسیار پیش‌می‌آید که صبح زود به سمت محل کارم می‌روم. شهر را می‌بینم که چه‌طور بیدار‌می‌شود، برمی‌خیزد، دودمی‌کند، می‌جوشد، هیاهو می‌کند. اینجاست که گاهی دربرابر چنین منظره‌ای خودم را حقیر می‌بینم، جوری‌که انگار از کسی به‌خاطر فضولی، سیلی‌خورده‌باشی. آن‌وقت است که دیگر رام و سربه‌زیر راهت را می‌گیری و می‌روی و پشت‌سرت را هم نگاه‌نمی‌کنی! خودتان ببینید دیگر، در این خانه‌های سیاه دوده‌گرفته بزرگ و اعیانی چه می‌گذرد! در این‌باره دقیق شوید و آن‌وقت خودتان کلاه‌تان را قاضی‌کنید که آیا عادلانه بود که آدم احساس شرمساری کند و خودش را درشمار بی‌لیاقت‌ها دربیاورد؟دقت‌کنید وارنکا، که من تمثیلی حرف‌می‌زنم، نه راست و پوست‌کنده. خب، ببینیم توی آن خانه‌ها چه‌خبر است؟ جایی در گوشه‌ای دوده‌زده، در آلونکی نم‌گرفته که از ناچاری، آپارتمان حسابش‌می‌کنند، استادکاری از خواب برمی‌خیزد و در خواب، برای مثال می‌گویم، تمام شب، خواب چکمه‌هایی را می‌دیده که دیروز ناخواسته سوراخ‌شان کرده‌است. اما چرا آدم باید خواب این مزخرفات را ببیند؟ خب بله، برای‌اینکه کفاش است؛ چکمه‌دوز است. او فقط به موضوعات مربوط‌به کاروبارش فکرمی‌کند. بچه‌هایش جیغ‌ودادمی‌کنند و زنش گرسنه است و خب، این فقط کفاش‌ها نیستند که گاهی این‌طوری از خواب بیدارمی‌شوند عزیز من!📖 ص ۱۱۹بخش احمقانه‌اش اینجاست که هیچ‌کس هم‌نشین این ثروتمندترین آدم نیست. هیچ‌کس نیست در گوشش بخواند «دست‌بردار از فکرکردن به این موضوع، از فکرکردن به فقط خودت، از زندگی‌کردن فقط برای خودت! تو که کفاش نیستی! بچه‌هایت سلامتند و زنت سیر است. نگاهی به دوروبرت بیانداز. آیا دغدغه‌ای به‌درد‌بخورتر و واجب‌تر از چکمه‌هایت پیدانمی‌شود؟!📖 ص ۱۲۰@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚