📕 راه بی‌کناره (۵)✍🏻 ناصر ایرانی📚 کانون پرورش، چاپ سوم، ۱۳۶۸👥 کتاب‌خوان: ناصر رضایی‌پور📝 فراز ش

📕 راه بی‌کناره (۵)✍🏻 ناصر ایرانی📚 کانون پرورش، چاپ سوم، ۱۳۶۸👥 کتاب‌خوان: ناصر رضایی‌پور📝 فراز شماره ۱۳۰۲برای‌آنکه خودش را دلداری‌دهد و آرام کند، در ذهنش گفت دست‌كم خوبيش اين است كه دو پسرم با هم به جبهه مى‌روند و مى‌توانند مواظب هم باشند. اين فكر او را برانگیخت كه پاشود برود به اتاق بغلى كه مش‌رضا و عبدالرحيم و عبدالله در آن خوابيده‌بودند، به دو پسرش سفارش‌كند كه مواظب هم باشند.نشست، ولى پيش‌ازآنكه برخيزد، به اين فكر افتاد كه بيدارکردن پسرانش در اين موقع شب، كه قطعاً ديگران را هم از خواب خواهدپراند، كار درستى نیست. در تاریکى شب نگاهی به مريم و عذرا انداخت كه در دوطرف او خوابيده‌بودند. تاریکى روى آن‌دو پرده كشيده‌بود. از زير پرده صداى نفس‌هاى منظم مريم شنيده‌مى‌شد. عذرا چیزهای مبهمى در خواب مى‌گفت، به‌آرامى قان‌وقون بچه شيرخواره‌اى. ملک‌خانم در ذهنش خطاب به آن‌دو گفت: «خوش به‌حالتان! خوش به‌حالتان كه هنوز مادر نشده‌ايد..» آن‌وقت دوباره سرش را روى متکا گذاشت و آن‌قدر به سقف تاریک اتاق زل‌زد تا خواب آمد و بى‌خبرى آمد.📖 ص ۲۵@Ketabkhun | کتابخون📚〰〰〰〰️〰️〰📚