آیا من نیز باید از آن چه دیگران می هراسند، وحشت کنم؟ در جایی که فقط نعمت و فراوانی وجود دارد، باید ا

آیا من نیز باید از آن چه دیگران می هراسند، وحشت کنم؟ در جایی که فقط نعمت و فراوانی وجود دارد، باید از فلاکت بهراسم؟ در حالی که نور در جای جای عالم میدرخشد، باید از تاریکی بترسم؟ همانند نوزادی که هنوز لبخند زدن را هم نیاموخته.من تنها هستم؛ بدون جایی برای رفتن. اغلب مردم مایملک بسیاری دارند... اما من دارایی زیادی ندارم. من ابلهی هستم که ذهنش از سادگی بی غل و غشی لبريز است.من کسی نیستم... جز یک میهمان در این عالم؛ پس به هر آنچه و هر اندازه که جهان هستی پیشکشم می نماید، خشنودم.در جایی که مردم برای شهرت در تکاپو هستند، من از مرکز توجه قرار گرفتن، رویگردانم و ترجیح میدهم تنها باشم.در واقع مانند یک احمق به نظر میرسم؛نه فکری ... نه هیچ نگرانی ای. من مانند موجی در دریا و یا پرنده ای که تسلیم باد است، به پیش می روم...#لائوتسهكتاب #حكمت_تائو@BookPal🎯