اگر قرار باشد هر چیزی را فقط به این دلیل که «اصلش خوب است» وارد دین کنیم، دیگر هیچ حدی برای ساختن عب

اگر قرار باشد هر چیزی را فقط به این دلیل که «اصلش خوب است» وارد دین کنیم، دیگر هیچ حدی برای ساختن عبادت، ذکر، نماز، روزه، جشن و مراسم تازه باقی نمی‌ماند.می‌شود برای هر چیز ساختگی هم یک دلیل کلی پیدا کرد؛ مثلاً گفت: نماز خوب است، ذکر خوب است، شکر خوب است، قرآن‌خواندن خوب است یا شادی برای نعمت خدا خوب است.اما دلیل کلی، هر شکل و زمان و تعداد و مراسم تازه‌ای را به «سنت» و «عبادت شرعی» تبدیل نمی‌کند.در این نوشته، شصت نمونه فرضی از عبادات و شعایر ساختگی آورده‌ام تا روشن شود اگر باب تشریع بدون دلیل باز شود، می‌توان هزاران عمل جدید به نام دین ساخت و همه را هم زیر عنوان‌های کلی و پسندیده قرار داد.دین، سلیقه‌ای نیست؛ عبادت نیاز به دلیل دارد.