تاریخ شفاهی کاغذکنان راوی: نریمان دوستیگذری بر کاغذکنان قبل از سال ۱۳۵۸.                و کاغذکنان  حال حاضر .                               وتصوراتی از آینده آن. بخش اولبنا دارم اگر توفیق حاصل شد و کردگار هستی یاریم کرد سلسله مطالبی را با بضاعت اندکی که دارم در خصوص زادگاه اجدادی مان به نگارش دربیارم فلذا  از دوستان با تجربه و سن بالا در خواست دارم از  تجربیات و اطلاعات  ذی قیمت خود ما را بی نصیب ننمایند و از جوانان هم که مطالعات بروز اینترنتی و مجازی دارند طلب کمک و یاری دارم تا با همکاری و همفکری هم بتوانیم کاغذ کنان خودمان بهتر و بیشتر بشناسیم که شناخت کامل همیشه هموار کننده مسیر توسعه است.ضمنا مطالبی که نگاشته میشود براساس اطلاعات شخصی و شنیده‌های است که سینه به سینه نقل شده که چه بسا ممکن ایراداتی هم داشته باشد امیدوارم با همراهی بزرگوانه شما برطرف گردد .در یک روز تقریباً سرد پاییزی سال ۱۳۵۸ سیل جمعیت که با تراکتور های تریلر دار خود که مملو از جمعیت روستای کاغذکنان بود عملاً آقکند مرکز بخش با شعارهای  کاغذ کنان از خلخال تفکیک باید گرددبه صورت غیررسمی به اشغال در آمد و در نوع خود بی نظیر بود و جالب توجه و شاید اولین بار در تاریخ کاغذکنان داشت رقم می‌خورد.در آن زمان آقکند مرکز بخش تنها ساختمان اداری که داشت بخشداری و پست و درمانگاه و پاسگاه اجاره ای  در منزل مرحوم داوود محمودی بود واز دیگر ادارات  اثری نبود.در خروش و اتحاد همگانی اهالی کاغذ کنان  بخشداری و پاسگاه کاملا به تصرف مردم معترض درآمد  و انبوه جمعیت در بیرون از پاسگاه و بخشداری با شعارهای تند که از ظلم و ستم شهرستان خلخال به جهت عدم رسیدگی و توزیع امکانات خشمگین بودند خواستار جدایی کاغذکنان از خلخال با جمله معروف انتزاع از خلخال و پیوستن به شهرستان میانه بودند بعد از کلی شعار و بحث و گفتگو نهایتاً تصمیم گرفته شد برای عملی کردن اعتراض خود باید خط آهن تبریز تهران در ایستگاه بالشکندی بسته شود تا استان صدای اعتراض مردم کاغذکنان را بشنود و با این تصمیم لیدرها انبوه جمعیت با تراکتور های تریلر دار روانه بالشکندی برای بسته شده جاده شدند در غروب همان روز ایستگاه بالشکندی به اشغال مردم معترض وخشمگین کاغذکنان در آمد.یکی از اصلی‌ترین علت تصمیم بر بسته شدن خط آهن تبریز تهران شاید عدم ارتباط مخابراتی کاغذکنان با شهرستان خلخال بود که تنها وسیله ارتباطی مخابرات بی سیم پاسگاه بود که کسی هم  از چند و چون آن اطلاع زیادی نداشت  که چگونه  این ارتباط بی سیم با خلخال برقرار میشد و شاید هم پاسگاه نتوانسته بود اعتراض مردم را به گوش مسولین شهرستان برساند.وقتی ایستگاه راه آهن بالشکندی به اشغال در آمد بلافاصله فرماندار میانه با فرمانده هنگ ژاندارمری شهرستان در محل حاضر شدند و از مردم معترض وخشمگین خواستند که به اعتراض خود پایان دهند و اجازه دهند تردد قطار ها به صورت عادی ادامه یابد در مقابل آنان نیز قول مساعد عملی شدن خواسته اهالی کاغذکنان شدند و با وعده‌های داده شده و با تاریک شدن هوا اعتراض پایان یافت و تراکتور ها حامل مردم معترض به روستاهای خود برگشتند........................ ادامه دارد#تاریخ_شفاهی #کاغذکنان #خلخال #میانه #آذربایجان_شرقی #اردبیل #جاده_سرچم #آقکندhttps://t.me/apt_kaqazkonan