‍ ♦️راه نو خلخال و کوثری📝به قلم‌ اروجعلی محمدییادبودی گرامی بخش اول:از شمار دو چشم یک تن کموز شمار خِرد هزاران بیشسال ۶۸ که فرماندار خلخال شدم، آقای مهندس خاکنژاد به دیدنم آمدند، خوشحال شدم و وجودشان را مغتنم شمردم.ایشان وضع موجود و عمق محرومیت شهرستان را برایم تشریح نمودند و از سخت‌گیری ها و تنگ‌نظری ها  و ناتوانی دستگاه  اداری برای عبور از وضع موجود  بشدت گلایه کردند.ودر کنار تشریح مشکلات و توضیح تنگناها، استعدادهای نهفته شهرستان و قابلیت های پیشرفت و شکوفایی اش را هم با شور و شوق فراوان، مقابل چشمانم ترسیم کردند و بعد با تردید از من پرسیدند که حال،  شما با این همه مشکلات و موانع چه خواهید کرد؟گفتم: اقای مهندس، ما درزمان جنگ، سه فرماندار بودیم و با هم قرار گذاشته بودیم که بعد از اتمام جنگ، هرکدام به یکی از شهرستان های محروم خلخال، هشترود و ارسباران برویم و تجربه ی مدیریتی مان را برای رفع محرومیت این مناطق به کار بگیریم.من به انتخاب خود، زادگاهم را که محرومترین منطقه استان آذربایجان شرقی است، انتخاب کردم  و باور دارم که اگر  توسعه را محور کارمان قرار دهیم  وباجلب اعتماد مردم ، جامعه را پای کار بیاوریم  و با عشق  و جدیت دست در دست هم بگذاریم، خداوند یاری‌مان می‌کند ودررفع محرومیت  موفق می‌شویم او در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، برخاست و مرا در آغوش کشید و بوسید و گفت:در رسیدن به این اهداف با تمام توان درکنار شما خواهم بود و الحق تا آخر هم به وعده ی خود صادقانه وفا کرد.بعد از  چند ماه که بخشی از کمبودها و معضلات منطقه را شناسایی کرده بودم با ایشان تماس گرفتم و گفتم:بیکاری آزاردهنده ترین معضل حال حاضر منطقه است، تا برنامه های اصلی ما جا بیفتد، زمان می برد، باید اقدامات کوتاه مدتی بکنیم.نظر شما دراین باره چیست؟بلافاصله گفت: من استاد زنبورداری هستم اگر هزینه آن را تامین کنید در کوتاه مدت می‌توانم با تشکیل کلاس‌های زنبورداری نحوه کار را به علاقه‌مندان، آموزش دهم.گفتم: آقای مهندس،"ماییم و نوای بی نواییبسم الله اگر رفیق مایی"شروع کن.و آقای مهندس در مدت معهود، نزدیک پانصد نفر را آموزش داد که بعدها بیشتر آنان با اخذ وام بانکی به این کار مشغول شدند و درفاصله کوتاهی تعداد کندوهای خلخال از ۱۵۰۰۰کندو به ۴۵۰۰۰ کندو رسید.آقای مهندس خاکنژاد در مطالعه سد گیوی بهترین همکار و مشوق من بود، چرا که احداث سد گیوی را گامی موثر برای توسعه پایدار منطقه می‌دانست._یادش به خیر و به شمار قطرات آب آن سد رحمت و پاداش برایشان جاری باد_در تاسیس دانشگاه های خلخال، عضو هیات موسس بود و تمام همّت و غیرت خودرا در این امر به کار گرفت و از هیچ مساعدتی دریغ نکرد.روزی به من گفت: می‌خواهد در روستای قره قشلاق، سدّی بنا کند، در ذهنم با توجه به توپوگرافی منطقه متوجه مکان سد نشدم.روزی که با هم برای کلنگ زنی آن رفتیم، متوجه شدم که در اندیشه  خود چه اندازه  با این پروژه کلنجار رفته است، سدّی کوچک که روستای قره قشلاق را آباد کرد و دعای خیر مردم را به همراه آورد.یک روز هم خندان پیش من آمد و پیازچه ای را روی میزم گذاشت و گفت: این پیاز زعفران است، از قائن خراسان آورده ام، می خواهم کاشت زعفران را در خلخال ترویج دهم.پرسیدم: می شود؟ارتفاع قائن را با  خلخال مقایسه کرد و به من امیدواری داد که طرحش موفقیت آمیز خواهد بود.مدتی بعد  با یک دسته زعفران از همان مزارع نزدمن آمد و گفت بفرما این هم زعفران خلخالو اینگونه پایه‌گذار کشت زعفران در دیار خود شد.با آقایان مهندس هدی و مهندس شهریفر _رئیس و معاون مرکز نوغانداری کشور رفاقت داشت، روزی درخواست کرد که به همراه مسئولین شهرستان از آن مرکز بازدید کنیم، با هماهنگی ایشان به آنجا رفتیم و با استقبال کم‌نظیر آن عزیزان مواجه شدیم.از سالن های تولید پیله ابریشم و توتستان ها و صنایع وابسته بازدید کردیم و نتیجه نهایی آن بازدید، تاسیس اداره کرم ابریشم در خلخال و سرمایه گذاری برای توسعه نوغانداری در منطقه با هدف تولید نخ ابریشم و بافت فرش‌های ابریشمی  بود که متاسفانه  بعداز ما این برنامه ی اشتغال زا با حمایت شایسته مواجه نشد وحالیه شهرهای قم و بناب و تبریز این رشته را به انحصار خود درآورده اند.درجلسات شورای کشاورزی موضوع وجود کثیری از درختان بنه یا سقز که از خانواده پسته هستند، درکنار قزل اوزن و بخش خورش رستم مطرح شد،از کرمان استادانی را به خلخال آورد و  بر روی  درختان بنه ، پسته کرمان را پیوند زدند.واین درختان همه ساله بار می‌دهند.وخوشبختانه امروزه علاقه مندان پسته کاری در کنار قزل اوزن و بخش خورش رستم باغ پسته ایجاد کرده اند و درختانشان به بار نشسته است.