🖤شروه‌ای میان اشک و پرچم🖤🖤 مجموعه‌روایت‌ #رواق_دارالذکر ✍گوشه‌ای ایستاده بود و برخلاف بقیه، برای رسیدن به رواق عجله نداشت. وقتی وارد صف زنانه شدیم، آرام پرِ چادرش را کنار زد و قاب عکس شهیدش را نشانم داد.▪️انگار صورت مادرش را گذاشته بودند در قالب یک پسر جوان و تنگ قاب نشانده بودند. تا گفتم: «پسرتونه؟» اشک، زودتر از جوابش، از چشم‌هایش سرازیر شد. گفت: «ها که پسرمه، جوونمه، رشیدمه؛ فدای آقا شد. عاقبت‌به‌خیر شد.»▪️شنیده بودم زنان جنوبی برای عزاداری «شروه» می‌خوانند. خودش هم از اهالی میناب بود. شروع کرد برای پسرش و بچه‌های میناب «شروه» خواندن. ترجیع‌بند کلماتش این بود: «شهید که شدی، از ته دلم گفتم جوونم به فدات؛ بیست روز بعد، جوونم فدات شد. ممنونم که قبولش کردی.»▪️تا توی صف زنانه بودیم، یک‌پارچه کلمه و شروه شده بود اما نزدیک رواق که رسید، اشک‌هایش را پاک کرد و عکس جوانش را بالا گرفت. این بار، صدای رجزش بود که توی رواق می‌پیچید.📝خرده‌روایت‌های رسانه KHAMENEI.IR از ماجراهای حضور مردم در کنار مزار نورانی رهبر شهید انقلاب در #رواق_دارالذکر حرم مطهر علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)، شهریور ١٤٠۵🖥 @daarozekr