من که مستم روز و شب ميخانه ميخواهم چه‌کاربا دو چشم مست تو ، پيمانه میخواهم چه‌کارتا که مدهوشم ميان ح

من که مستم روز و شب ميخانه ميخواهم چه‌کاربا دو چشم مست تو ، پيمانه میخواهم چه‌کارتا که مدهوشم ميان حلقه‌هاى گيسويتهاى و هوى حلقه‌ى مستانه میخواهم چه‌کارمن که در دل گنج عشق لاله‌رويان ميبرمسيم و زر از گوشه‌ى ويرانه میخواهم چه‌کارچون که در ديوانگى عاقل‌تر از صد عاقلمگفتگو با عاقل و فرزانه میخواهم چه‌کارمن که سلطانم به ملک بيکران خويشتنتاج و تخت و مکنت شاهانه میخواهم چه‌کارتا تو هستى دلگشاى خلوت تنهائيمهمدلى از خويش و از بيگانه میخواهم چه‌کاررند عالم سوز را با دور باطل کار نيستدر بلنداى يقين افسانه میخواهم چه‌کارچون نسيم صبحگاهان ، همچو دريا ، همچو رودبيقرارم ، خانه و کاشانه میخواهم چه‌کارمن که گه پروانه‌ام ، گاهى فروزانم چو شمعمحفل از شمع و گل و پروانه میخواهم چه‌کارمن که خاموشم ميان اين همه دنياپرستچون تو را دارم دگر دُردانه میخواهم چه‌کار👤 #فرهاد_خاموش 📚 #رنگ_پیراهن_شعرم_آبیست 🦋 صدای بال سکوت@khamooshpoems