نخستین زن فاتح قطب جنوب♀️ «ایرن پدن» نخستین زنی بود که پشتکار موانع جنسیتی را در هم شکست و تبدیل به نخستین زن محقق شد که به قلب یخ‌های قطب جنوب سفر کرده است و اکنون نام او یادگاری است که بر صخره‌های یخی قطب جنوب نهاده شده است.♀️ خانم «ایرن پدن» آماده می‌شد تا برای اولین بار به عنوان یک محقق زن، به قلب یخ‌های بزرگ و بی‌انتهای قطب جنوب سفر کند که به او گفته شد که بدون همراهی یک زن دیگر پروازش ممکن نخواهد بود.♀️ این تنها مانع فیزیکی بر سر راه او نبود و ایرن با تبعیض‌های جنسیتی و محدودیت‌های بسیاری در طول مسیر حرفه‌ایش مواجه شد که بسیاری از زنان دیگر را پیش از او عقب نگه داشته بود. با این حال ایرن پدن نه تنها این موانع را شکست بلکه مسیر را برای دیگر زنان در حوزه مهندسی هموار کرد و امروز وقتی به قطب جنوب سفر می‌کنید، صخره‌های یخی را خواهید دید که به یاد و افتخار او نامگذاری شده‌اند. یخ‌هایی که یادگاری از زنی با اعتماد به نفس، پشتکار و روحیه «توانستن» هست که توانست مرزهای علم و جغرافیا را درنوردد.♀️ او بزرگترین دختر از سه دختر خانواده بود و در زمانی بزرگ شد که بسیاری از مردم حرفه مهندسی را برای یک زن مناسب نمی‌دانستند. مادرش که ریاضی و موسیقی تدریس می‌کرد، تاثیر زیادی بر او گذاشت. به گفته خانم پدن، مادرش بود که اعتماد به نفس و قدرت لازم برای غلبه بر چالش‌ها و موانع پیش رو را در او پرورش داد.در دوران کودکی، بزرگترین الهام‌بخش او، مادرش بود و پدرش به تحصیل برای زنان اعتقادی نداشت.♀️پدن زمانی که تنها زن در کلاس‌هایش بود، اجازه نداد این موضوع او را آزرده خاطر کند. او می‌گوید: من هرگز از این بابت احساس ناراحتی نکردم. مطمئنا، آنها باعث می‌شدند احساس کنم که یک بیگانه هستم و من از همه این‌ها آگاه بودم، اما به اندازه‌ای که فکر می‌کنم برخی از دختران از آن ناراحت می‌شدند، از آن ناراحت نبودم.♀️پدن در دبیرستان، در کلاس شیمی، عشق خود به علم را کشف کرد. از آنجا که دختر بود، معلمان و مشاوران دبیرستانش او را از رفتن به رشته علوم به عنوان یک حرفه منصرف کردند، اما او بی‌باک بود. پس از دبیرستان، تصمیم گرفت در کالج جونیور کانزاس سیتی تحصیل کند و در آنجا شیمی و فیزیک خواند.اما در نهایت، تصمیم گرفت مدرک چهار ساله مهندسی برق را دنبال کند، زیرا فکر می‌کرد این رشته، شغل مناسب‌تری را برای او فراهم می‌کند. پس از دو سال تحصیل در کالج جونیور کانزاس سیتی، او به دانشگاه کلرادو منتقل شد و در سال ۱۹۴۷ با مدرک لیسانس خود در رشته مهندسی برق فارغ‌التحصیل شد.♀️در سال ۱۹۴۹، پدن و همسرش به کالیفرنیا نقل مکان کردند تا شوهرش بتواند در دانشگاه استنفورد تحصیل کند. در آنجا، پدن به عنوان دستیار تحقیقاتی در آزمایشگاه مهندسی هواپیما و آنتن در موسسه تحقیقاتی استنفورد مشغول به کار شد. این موسسه یکی از معدود سازمان‌هایی در منطقه بود که یک زن را در رشته مهندسی استخدام می‌کرد. او محاسبات و اندازه‌گیری‌های آزمایشگاهی را برای تحقیقات آنتن انجام داد. این تجربه، اشتیاق او را برای یادگیری بیشتر برانگیخت.♀️ اگرچه او در رشته انتخابی خود موفق شده بود، اما پدن به چالش‌هایی که زنان در مهندسی در آن روزها با آن مواجه بودند، اشاره می‌کند و می‌گوید: برای به دست آوردن اولین شغلم دوران سختی را گذراندم. این سخت‌ترین کاری بود که در زندگی‌ انجام داده بودم و من کارهای بسیار سختی را انجام داده‌ام. آنها به سادگی به من می‌گفتند: ما پیش از این هرگز یک زن را استخدام نکرده‌ایم و قرار نیست با تو صحبت کنیم و در را می‌بستند. من با انبوهی از این مشکلات روبرو بودم.♀️پدن اولین زنی بود که مدرک دکترای خود را در رشته مهندسی برق از دانشگاه استنفورد دریافت کرد.او می‌گوید: من اولین دکترای مهندسی برقی را دارم که استنفورد به یک زن داده است و این یک مسیر طولانی در تنهایی بود. وقتی مدرک کارشناسی ارشد خود را در دانشکده مهندسی برق گرفتم، دو زن دیگر هم بودند، اما آنها ادامه ندادند. من تنها کسی بودم که ادامه دادم.♀️در سال ۱۹۶۲، پدن اولین عضو هیئت علمی زنی بود که توسط کالج مهندسی  دانشگاه واشنگتن استخدام شد.در سال ۱۹۷۱، او به درجه استاد تمامی ارتقا یافت و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۴ به عنوان استاد ممتاز در این دانشکده باقی ماند.♀️پدن در طول دوران طولانی فعالیت خود، به یکی از شناخته‌شده‌ترین و محترم‌ترین مهندسان کالج تبدیل شد و در طول دوران حضورش در دانشگاه واشنگتن، از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ به عنوان معاون رئیس دانشکده و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ به عنوان معاون رئیس دانشکده خدمت کرد.👇👇