اکثر نظام‌های سلطنتی ایران (پس از پایان دوران گسست سیاسی) از دل یک ایل بزرگ و پرنفوذی می‌آمدند که قب

اکثر نظام‌های سلطنتی ایران (پس از پایان دوران گسست سیاسی) از دل یک ایل بزرگ و پرنفوذی می‌آمدند که قبل از رسیدن به قدرت برای خود نام و اعتبار و جایگاهی داشتند.صفویان دهه‌ها قبل از رسیدن به قدرت خاندانی پرنفوذ و شناخته شده در آذربایجان و شمال ایران بود. نادر از ایل مشهور و پرنفوذ افشار در خراسان بود. کریم‌خان رئیس ایل زند و از خاندانی پرنفوذ در غرب کشور بود و قاجار از دهه‌ها قبل نفوذ و جایگاه بالایی در کشور داشت و ایل شناخته شده‌ای به شمار می‌رفت.در این میان سلسله پهلوی از این قاعده مستثنی بود. پدر رضاشاه یک فرد عامی و از طبقات معمولی اجتماع بود که کسی شناختی از او نداشت.خاندان پهلوی فارغ از همه نقدها و تمجیدهایی که صورت می‌گیرد به واسطه همین اصل و نسب (که همیشه مورد تمسخر شاهزاده‌های از قدرت رانده شده قاجار قرار می‌گرفت) به مانند خاندان ناپلئون در فرانسه (نگاه تحقیرآمیز، خانواده‌های اشرافی و سلطنتی اروپا به خانواده تازه به دوران رسیده ناپلئون، در کتاب «دزیره» به خوبی ترسیم شده است)، در رفتار و کردار تازه به دوران رسیدگی خاصی داشته و دارد که کاملا متمایز از خاندان‌های اشرافی و سلطنتی است.تربیت غیراشرافی، نوکیسگی، رفتارهای خارج از عرف سلطنتی (از اشرف پهلوی تا دلقک پهلوی) و امثالهم از دلایل انتقادات شدید مردم به خاندان پهلوی بود. این مسئله امروز هم در میان خانواده پهلوی و حامیان آنها به وضوح قابل مشاهده است.@kharmagaas