باور بفرمایید بیش از نود درصد این افرادی که به عنوان روانشناس و سخنران انگیزشی شناخته شده و برای خود دفتر و دستک عریض و طویلی راه انداخته و در سخنرانی های مختلف بر صدر نشانده می شوند اگر در یک جامعه «خِرد سالار» و اهل مطالعه زندگی می کردند، چنان از سوی جامعه طرد می شدند که خود نیاز هر روزه به روانکاوی پیدا می‌کردند. باور بفرمایید بیش از نود درصد کسانی که به اسم تحلیلگر سیاسی، به اسم فعال عرصه اقتصاد و بورس، به اسم هنرمند و کمدین و امثالهم شناخته می شوند در یک جامعه خِردسالار، جایگاه و شغلی بهتر از ولگرد و نهایت عَلاف اینستاگرامی گیرشان نمی آمد.این کَلاشان عصر رسانه که به توده‌های عقده زندگی لاکچری، امید و آرزو فروخته و «زباله‌های» تولیدی خود را به اسم روانشناسی انگیزشی و آموزش بورس و هنر و شعر  و...، قالب می‌کنند، عموما در خلوت‌ خود سادگی مخاطبانشان را مسخره می‌کنند.چرا باید چنین سالنی در اختیار این فرد قرار بگیرد و چرا باید این‌همه آدم وقت خود را صرف شنیدن این خزعبلات کنند؟!...این سوالی است که هیچگاه پاسخ دقیقی به آن نخواهیم یافت.@kharmagaas