✅ در ھیچ مرام و آیینی، این چنین آبادگری و سازندگی ستایش نشده و به ارزشی والا در پیکر اجتماع تعبیر نگ

✅ در ھیچ مرام و آیینی، این چنین آبادگری و سازندگی ستایش نشده و به ارزشی والا در پیکر اجتماع تعبیر نگشته است.ھم چنین، نرسیدن به کشتزار و باغ که ویرانی و خشکی آن را به دنبال داشته باشد، وجدان فرد و اجتماع را بدرد می آورد و افسوس خردمند را برمی انگیزد. «بدحال است زمینی که زمان درازی در انتظار بذر، بذر افشان و کشاورزی مانده است» (وندیداد، فرگرد 3 ،بند 30).در دین مزدیسنا، بینوایی و بدبختی از کرده ھای اھریمنی است ولی توانگری، رفاه و آسایش، ستایش شده اند.خانه ای که بینواتر است، دیو دروغ و دزدی و بدکرداری آسان تر در آن راه می یابد.این دین، بی آن که دشمن بینوایان باشد، دشمن بینوایی است و دستگیری از بینوایان را سفارش می کند.(شاهنامه ی فردوسی سترگ و فلسفه ی تاریخ ایران، مرتضی ثاقب فر، برگ 145).ھم چنین در این پیوند در اوستا می خوانیم که «سروش پاک را می ستاییم... کسی که از برای مرد و زن بینوا، پس از فرونشستن خورشید، خانه ای استوار بنا کند را می ستاییم.» (اوستا، برگردان یسنا از ابراهیم پورداوود، یسنا 57 ،بندهای 9 و 10)📚 بُن مایه :پیش درآمدی بر اندیشه ی سیاسی ایرانشهری.نوشته ی دکتر شاهین نژاد.برداشت از درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان زنده یاد روان شاد موبدکورش نیکنام.✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.۳@khashatra پایان 🔺🔺