#اهمیت_آبادگری_گیتی_در_اندیشه_ی_ایرانشهری_و_کیش_مزدیسنا✅ در باورھای ایرانی - زرتشتی، ھستی به دو زیر مجموعه ی گیتی و مینو بخش می شود.گیتی به معنی جھان محسوس، فرایافتی [= مفهومی] است در برابر مینو به معنی ھستی غیر مادی.آبادسازی گیتی، در برگیرنده ی بالاتر بردن تراز زندگی مردم و سازندگی در پیرامون مان از خانواده، کوی و برزن گرفته تا روستا، شھر و کشور و جھان می شود.بر پایه ی اندیشه ی ایرانی، رسیدن به رسایی معنوی و پالایش روح و روان در شرایطی که فرد و جامعه از دید رفاه و آسایش در تنگنا باشند، شدنی نیست.از دل کشوری ویران و ناتوان و مردمی مستمند و نیازمند، جامعه ای والا، سرفراز، آبرومند و خوش بخت بیرون نمی آید.از این رو، آباد کردن گیتی، کانون نگرانی تبار ایرانی و پیش نیازی برای فرزانگی و فرھیختگی گردید.(در عصر نوین نیز، برخی سرآمدان جامعه بر فقدان نگاه آبادگر و رفاه ساز در کشور به عنوان یکی از بنیادهای زوال و انحطاط ایران، تاکید کرده اند.یکی از روحانیان آگاه و نیک سرشت دوره قاجار، «ممقانی»، در کتاب خود، «مسالک»، می نویسد : "استقلال و احیای ایران هیچ یک درست و تامین نخواهد شد مگر این که ایران قوه حربیه و استعداد عسکریه اش مرتب بشود و او هم مرتب نخواهد شد مگر این که مالیه و ثروت ایران مرتب بشود." مسالک، ممقانی، برگ 34)۱@khashatra