🤍🫧🤍صبح اگر بر دل بِتابَد پرتویی از روی دوست؛بی گمان صبحی پر از زیبایی و خیر و نکوستما نمی بینیم ج

🤍🫧🤍صبح اگر بر دل بِتابَد پرتویی از روی دوست؛بی گمان صبحی پر از زیبایی و خیر و نکوستما نمی بینیم جز دلبر در این آیینه هاآنچه در عالم تَجَلِّی یافته، رخسارِ اوستباد وقتی می وَزَد در رقص می آید درختبادۀ مستی فزایِ هردو شان از یک سَبوستبینِ عشق و دل جدایی غالباً نامُمکِن استآنکه دل گم کرده باشد، عشق را در جُستجوستصبحگاهانم صبا پرسید؛ خواهان چه ای؟گفتمش هرآنچه در عالم بُوَد خواهانِ دوست #حسین_داستان .