🤍🫧🤍نه فانوسی کنار لحظه‌های تارمان ماندهنه دیگر زلف تاکی بر سرِ دیوارمان ماندهفقط اندوه می‌گیرد سر

🤍🫧🤍نه فانوسی کنار لحظه‌های تارمان ماندهنه دیگر زلف تاکی بر سرِ دیوارمان ماندهفقط اندوه می‌گیرد سراغی از غریبی‌مانهمان که یارمان بوده کماکان یارمان ماندهبپرس از پیشگوهای قدیمی این معما راچقدر از روزهای مثل زهرمارمان مانده؟چقدر از دلخوشی‌های کم و کوتاه‌مان رفته؟چقدر از داغ‌های بر جگر بسیارمان مانده؟صدای خواندن از عشق است در گوش کَر جنگلاگر که قطره خونی گوشۀ منقارمان ماندهتو تقدیر منی ای عشق اما عقل می گوید:بیا بگذر ز تقدیرت... همین یک کارمان مانده!#حامد_عسکری.