🟢 پدرمان نظامی بود و طی سال‌های دفاع مقدس چند سال از دوران کودکی در دزفول سپری شد. برادرم محمد از ه

🟢 پدرمان نظامی بود و طی سال‌های دفاع مقدس چند سال از دوران کودکی در دزفول سپری شد. برادرم محمد از همان دوران کودکی شاهد موشک‌باران شهر دزفول، ترس، اضطراب، آوارگی و یتیم شدن کودکان بود. در اکثر این روز‌ها پدر کنار ما نبود و در جبهه حضور داشت. مادرمان به تنهایی سختی‌ها را به دوش کشید، در واقع محمد با فرهنگ مبارزه خو گرفته و رشد یافت.اصل دیگر در خانواده ما ولایت و اطاعت از رهبری بود و همه این‌ها ریشه در جان محمد داشت.🟡 بزرگ‌تر که شد، از اینکه در سال‌های دفاع مقدس حضور نداشته غبطه می‌خورد. برادرم شخصیتی انقلابی داشت. همیشه خودش را مدیون وطن و خون شهدا می‌دانست. همواره دینی را بر گردن خودش احساس می‌کرد که باید ادا شود. شهادت آرزوی دیرینه‌اش بود و خودش را جامانده‌ای می‌دید که باید به کاروان شهدا می‌پیوست تا دلش آرام گیرد.🟢 اعزام داوطلبانه‌اش به جبهه مقاومت هم دلایل خودش را داشت. تحمل این همه ظلم در حق مسلمانان سوریه برایش قابل تحمل نبود. غیرت، وجدان و انگیزه‌های انقلابی و مذهبی‌اش او را به آن سوی مرز‌ها کشاند، برادرم همه عمر و جوانی‌اش را با عشق به اهل بیت (ع) و شهادت سپری کرد و شهیدگونه زندگی کرد. 🟡همیشه در حال خدمت به جامعه، دفاع از ناموس و همواره سرباز ولایت بود. به نظر من محمد سال‌ها قبل، هنگامی که در اوج جوانی با هوای نفس جهاد می‌کرد شهید شده بود، اما اوج عاشقی او و پروردگارش در سن ۳۵ سالگی در حلب سوریه و خان‌طومان رقم خورد🌷راوی: سمانه آژند(خواهرشهید)@Khatme_quran313