ای خدا! این وصل را هجران مکُنسرخوشان ِ عشق را نالان مکنباغ ِ جان را تازه و سرسبز دارقصد ِ این مستان و این بُستان مکنچون خزان بر شاخ و برگ ِ دل مزنخلق را مسکین و سرگردان مکنبر درختی ک‌آشیان ِ مرغ ِ تو ستشاخ مشکن مرغ را پرّان مکنجمع و شمع ِ خویش را برهم مزندشمنان را کور کن شادان مکنگر چه دزدان خصم ِ روز ِ روشن اندآنچ می‌خواهد دل ایشان مکنکعبه‌یِ اقبال، این حلقه ست و بسکعبه‌یِ اومید را ویران مکناین طناب ِ خیمه را بر هم مزنخیمه‌یِ تو ست آخر ای سلطان، مکن!نیست در عالَم ز هجران تلخ‌ترهرچ خواهی کن ولیکن آن مکنمولوی#عشق#ولنتاین#مولوی@FereidounFarahandouz