❇️ خیرین، پیشگامان توسعه فرهنگی؛✍ حسین افشاری موسس گروه خیرات کتاب کاشمرتوانگری نه به مالست پیش اهل کمال  که مال تا لب گورست و بعد از آن اعمال    من آنچه شرط بلاغست با تو می‌گویم  تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال!سعدیبشر از ابتدای خلقت تا امروز، بعد از قرون متمادی، مجموعه‌ای از نیازهای متنوع در زندگی ایجاد نموده است که فقدان هریک، نقص و خسارتی را به بار می آورد. هرچند همچنان اکثریت انسانهای کره خاکی، در طبقات اولیه هرم نیازهای بشری مازلو، مانده اند چراکه شرایط اقتصادی و سیاسی اجتماعی کشورهای مختلف، دغدغه های بشری را به تامین خوراک، پوشاک و سرپناه؛ تنزل داده است؛ اما فرهنگ و هنر، آموزش و ورزش و ... نیازهای قابل توجه و غیرقابل انکاری هستند که توجه به آنها، در بعد فردی و اجتماعی، راه توسعه و پیشرفت را هموارتر می کند.در عصر کنونی که در برخی جوامع بخاطر تسلط بیشتر بر امور مردم، حکمرانان همه کارها را دولتی می خواهند، بسياري از معضلاتي که در زمينه‏هاي مختلف گريبانگير مردم يک جامعه است، تنها به وسيله‏ي دولت و دستگاه‏هاي اجرايي قابل حل نبوده و مشارکت و همراهی خود مردم است که معضلات را از سر راه رشد و توسعه‏ي آن جامعه بر خواهد داشت. نهادهای اجتماعی و خیریه ها قسمتی از این مهم را در جامعه ی ما بر دوش می کشند اما وسعت این مراکز به اندازه ای نیست که بتواند تکیه گاهی با دوام باشد. در این وضعیت، دو سنت زیبا و پر مغز وقف و نذر می تواند راهگشای برخی کاستی های موجود در جامعه باشد.وقف نهادي است که از طريق آن مي‏توان بخش قابل توجهي از مشکلات و تنگناهاي جامعه را شناخت و اموال و دارايي‏هاي افراد نيکوکار را داوطلبانه در جهت رفع آنها به کار بست. اما اين نهاد با وجود برخورداري از قدمت زياد آنطور که شايسته است فراگير نشده و نقش آن در ابعاد گوناگون تا حدودي پنهان مانده است.وقف در لغت به معني ايستادن و پايندگي، و اصطلاحا حبس کردن عين ملک يا مالي است که منافع آن در امور عام المنفعه مصرف شود يعني اصل مال مي‏ماند و منفعت آن جابه‏جا و منتقل و مردم از منافع آن بهره‏مند مي‏شوند و اين همان چيزي است که وقف را از ساير نهادهاي مالي اسلام متمايز مي‏سازد، ماندگاري اصل موقوفه که حتي از معناي لغوي وقف نيز برداشت مي‏شود.از وقف به «صدقه‏ي جاريه» نيز ياد مي‏شود و مراد صدقه‏اي است که بطور مستمر ادامه دارد چنان که اصل آن ثابت و منافعش در جريان است. در روايتي از پيامبر اسلام  (ص) نقل شده که فرمود: «غير از علم و فرزند شايسته، صدقه‏ي جاريه نيز يکي از سه خصلتي است که پس از مرگ براي انسان واقف مي‏ماند و ظاهر اين شعر سعدي هم که:          نام نيکي گر بماند ز آدمي                                      به کزو ماند سراي زرنگاربرگرفته از همين فرموده است.وقف به دين مبين اسلام و تنها ایران اختصاص ندارد و در ميان ديگر اديان و ملل نيز رواج داشته است. اوقاف حضرت ابراهيم (ع) که تا امروز نيز باقي مانده، وجود وقف در ميان زرتشتيان  و نیز کشورهاي غربي موید این مطلب است و  حتي در نقاط دور افتاده‏ي استراليا و افريقا و در ميان سرخ‏پوستان امريکاي جنوبي نيز اين سنت وجود داشته که موقوفاتي را براي پرستشگاه‏ها و کليساها اختصاص مي‏داده‏اند. در مصر باستان، يونان، چين، هند، ژاپن، روم و فلسطين قبل از اسلام موقوفاتي بوده که از درآمد آنها براي جريان کار معابد، صومعه‏ها و پرستشگاه‏ها و بازسازي و بهسازي آنها و نيز گذران زندگي اسقف‏ها، برهمن‏ها و کاهن‏ها و ارائه‏ي خدمات لازم به برخي از دانش‏آموزان مدارس بهره مي‏گرفته‏اند و این البته امروزه در جوامع پیشرفته شکلی نوین به خود گرفته و در غالب جوایز و پشتیبانی های علمی نظیر نوبل و ... تجلی یافته است.نذر هم که شقه ای دیگر از اعتقادات مسلمین است و جایگاه ویژه ای در جامعه اسلامی دارد، مجرای دیگری است که به واسطه ی قراردادی میان بندگان و خداوند و استجابت درخواست توسط باری تعالی، خیری توسط فرد به سایر بندگان می رسد. نذر هم در سنت ملل مختلف و به ویژه ایرانیان در ابعاد گوناگونی مقرر میشده و ادا می گردید ولی تصور عمومی از آن فقط طعام و اطعام را جلوه می کند به ویژه در مناسبت های خاص تشیع همانند محرم که اکنون و همزمان با مراسم عزاداری سالار شهیدان به عینه مشاهده می گردد.امروز به واسطه مشکلات و نابسامانی های موجود در جامعه، راه های پسندیده تری برای ادای نذر و یا وقف اموال و املاک وجود دارد تا مسیر این دو سنت نیکو در جهتی هدایت شود که از عواید آن مشکلات عدیده فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی حل گردد. این سخن به معنای نادیده گرفتن سنت ها و عقاید پیشینیان نیست بلکه دیدن مشکلات و نیازهای روز جامعه و مردم است.#خیرات_کتاب_کاشمرhttps://t.me/kheiraat_e_ketab