وقاحت بی‌مرز رسانه میلی!کینه از مهسا امینی!✍ مجید مرادی رسانه جبلی جلیلی که در آن همه چیز به میل فرق

وقاحت بی‌مرز رسانه میلی!کینه از مهسا امینی!✍ مجید مرادی رسانه جبلی جلیلی که در آن همه چیز به میل فرقه ضاله پایداری جریان دارد در برنامه‌ای با حضور رجبی دوانی مدیر ناکام دولت ناتمام دبش! همه مرزهای وقاحت را در نوردید و کوشید کارنامه سیاه انتخابات ۸۸ را سفیدشویی کند و میلیون ها معترض دولت هاله نور را ایادی دشمن معرفی کند‌. این رسانه به جای عذرخواهی از پخش اعترافات اجباری آقای ابطحی، بخش‌هایی از همان اعترافات را بازخوانی کرده و حکم به خیانت‌ سیدمحمد خاتمی داده است. رجبی دوانی در حوزه تاریخ حکومت امام علی مطالعات گسترده دارد و وجب به وجب تاریخ این دوران را می‌شناسد و قطعا در خلوت خود می‌تواند قضاوت کند که آیا اخذ اعتراف اجباری از زندانی سیاسی در روش و مرام امام علی می‌گنجد یا نه. آیا در فقه امام علی زندانی سیاسی هم داریم؟ آیا در سیره امام علی اجبار زندانی به اعتراف دروغ جایی دارد؟ آیا قاضی بدون تفهیم اتهام و تشکیل جلسه محاکمه و طی مراحل دادرسی، برای ترساندن زندانی و لذت بردن از هراس او به زندان می‌رود و خبر صدور حکم اعدام را به او ابلاغ می‌کند؟ رجبی دوانی شرم نمی‌کند که یک مشت خلاف واقع در باره مهسا امینی در آنتن پخش زنده مطرح کند. او گویا فکر می‌کند مهسا امینی به تهران آمده بود تا کشته خودش را روی دست نظام بگذارد و آشوب به راه بیندازد. رجبی دوانی هنوز از خودش نمی پرسد که کجای حجاب مهسا امینی مشکل داشت که پلیس او را بازداشت کرد؟ یک ذره شامه خودش را فعال نمی‌کند تا درک کند که چرا مهسا را داخل ون انداختند و به بازداشتگاه بردند؟ چرا؟!رجبی دوانی پرسیده که چرا سیدمحمد خاتمی برای فوت مهسا امینی پیام داد اما برای آن دو بسیجی که در جریان ناآرامی‌های ۱۴۰۱ شهید شدند پیام نداد. پاسخ روشن است. کشته شدن یک شهروند عادی پس از بازداشت از سوی پلیس در همه دنیا آشوب ایجاد می‌کند، همان گونه که کشته شدن جورج فلوید ماه‌ها آشوب و اعتراض مردم آمریکا را از پی داشت و کسی معترضان را محکوم نکرد و نکشت. کشته شدن فلوید تا عمق نخاع صداوسیمای جمهوری اسلامی را هم سوزاند و ماه‌ها و سال‌ها سخن روز ده‌ها شبکه این رسانه بود. در آمریکا ماموران پلیس هم کشته می‌شوند اما کشته شدنشان واکنش شدیدی از سوی سیاستمداران از پی ندارد. این به معنای رضایت دادن به کشته شدن ماموران نیست. شدت کینه رجبی دوانی از مهسا امینی و خانواده او برای هر بیننده‌ای چندش آور است. مهسا گناهی نکرده بود و شورشی نبود. با برادرش آمده بود فامیلش را ببیند و تهران را بگردد. او را از برادرش جدا کردند و بردند و جنازه‌اش را تحویل خانواده‌اش دادند و گویا رجبی دوانی با او پدرکشتگی دارد که بی ادبانه از او و خانواده‌اش یاد می‌کند. آیا این است دفاع از مظلوم؟! آیا این است منطق حسین؟! این است انصاف و جوانمردی؟@kherad_jensi @K_MjM