این سخن دین نیست!در الهیات شیعه، انسان در جهان مادی دارای بدن دنیوی است و این بدن است که ویژگی‌هایی مثل زن یا مرد بودن را تعیین می‌کند. یعنی جنسیت در معنای زیستی و طبیعی آن، به ساختار بدن مادی مربوط است، نه به اصل «نفس» یا «روح» انسان.در نگاه فلسفی و کلامی امامیه، به‌ویژه در سنتی که به حکمت متعالیه نزدیک است، روح یا نفس انسان مجرد از ماده دانسته می‌شود و بنابراین در ذات خود فاقد جنسیت است. به این معنا که «زن بودن» یا «مرد بودن» از ویژگی‌های نفس به‌عنوان یک حقیقت مستقل از بدن محسوب نمی‌شود، بلکه از نحوه تعلق نفس به بدن دنیوی ناشی می‌شود.با این حال، این به معنای نفی بدن در مراحل پس از مرگ نیست. در باور شیعه، معاد صرفاً روحانی نیست، بلکه معاد جسمانی است. اما نه با بدن مادی دنیوی، بلکه با بدنی متناسب با نشئهٔ برزخ و قیامت. در روایات و تحلیل‌های فلسفی، از این بدن با عنوان «بدن مثالی» یا «بدن اخروی» یاد می‌شود. بدنی که صرفا هویت شخصی انسان را حفظ می‌کند، و از سنخ مادهٔ دنیوی و دارای جنسیت نیست.در نتیجه، می‌توان گفت در دستگاه فکری شیعه، جنسیت یک ویژگی مربوط به بدن دنیوی است، نه حقیقت نهایی انسان؛ اما در عین حال، انسان پس از مرگ نیز به‌صورت کاملِ بی‌صورت یا بی‌تمایز فهم نمی‌شود، بلکه در سطحی دیگر از وجود، با صورتی متناسب با عالم جدید به حیات خود ادامه می‌دهد اما فارغ از جنسیت و تنها به صورت انسان بدون صفت زنانه یا مردانه!@kherad_jensi