هر کس در سطحی که از آگاهی قرار دارد قضاوت می کند. درباره ی سطوح آگاهی پایین تر از خود درست می گوید، چون پشت سر گذاشته است. درباره ی سطوح آگاهی بالاتر از خود دچار پندار می شود، خطا می کند و پریشان می گوید.روح این گونه با آزمون و خطا در لایه های آگاهی صعود می کند. آنها که در پذیرش اشتباهات خود صادق اند بالا می روند و آگاهی جدید را تجربه می کنند. آنها که بر خطاهای خود پافشاری می کنند به آگاهی پایین تر سقوط می کنند تا دوباره تجربه کنند.سرانجام روح به مقام «تشخیص درست» نائل می شود و ذات وقایع و انسان و اشیاء را می بیند و حقیقت چیزها را که با واقعیت بیرونی آنها به کلّی متفاوت است در می یابد. آنگاه آنچه که می گوید «حقیقت محض»‌ خواهد بود، نه نظریاتی برخاسته از عقاید، میل شخصی، خودخواهی یا جانبداری.   «حلمی»❤️‍🔥 @SNHELMI 🦅🌬 @Kheradandishe 💫