دانش انسانی خالی ست. با همه ی پیچیدگی هایش بلوفی بیش نیست. چون ساختار پیچیده ی آدمی ست که ذهن را می فریبد که در این جا کنکاش کن، در من بیاب. امّا در من چیزی نیست و در این تن وامانده چیزی نیست. که همه ارکان این تن و تمام لایه های ذهن انسانی همه جز نیرنگی بیش نیست. به این علّت ساده که روح را فریب دهد و راه را در پس هزار پرده جعل و ریا مخفی دارد.ذهن خوب ذهنی ست که از کار ایستاده است. کار نمی کند، پی نمی گیرد. دست از جستجو کشیده است و از پس هزاران قرن نافرمانی و حکمرانی بر اقلیم تن و اثیر و روان رام شده است. چرا که روح عنان ذهن و زندگی خویش را به رام کننده سپرده است و از پس هزاره ها مشقّت، عصیان و خودمحوری تسلیم او شده است و فهمیده است که جز او راه نیست.پس آن رام کننده کیست؟ آن راهبر، راهنما، حقّ زنده، مشعل راه، صدای لایزال، نور ابدی، ماورای ماورا، علّت علّت ها، سلطان حقیقت، صاحب غیب، نام ده، وصل کننده، درمانگر، ناجی، نوید بخش، عشق متعال و سپیده دم حیات نو از پس شب تاریک روح و هر چه که به هر مذهب و طریق می نامیدش. یابنده کسی ست که دست از پرس و جو کشیده است. صحبت عقل گوش کن تا که چو مردگان شویسایه و سایه سان شوی، برده ی بردگان شویصحبت عشق گوش کن تا که شه شهان شویپادشه نهان شوی، صاحب ملک جان شوی«حلمی»❤️‍🔥 @SNHELMI 🦅🌬 @Kheradandishe 💫