اما در سکولاریسم افراطی، یا لائیسیته‌ی مدل فرانسه، دولت برای حفظ هویت ملی یکپارچه، دین را کاملاً به حوزه‌ی خصوصی (خانه و عبادتگاه) تبعید می‌کند. برای مثال، در مدارس دولتی فرانسه، پوشیدن هر گونه نماد مذهبی آشکار (مانند روسری یا کِیپا) ممنوع است.  دولت، فعال و مداخله‌گر است. برای تضمین بی‌دینی در فضاهای رسمی، قوانین سلبی (نه‌گویی) وضع می‌کند. "ژان پل ویلم" البته لائیسیته‌ فرانسوی را یک استثنا معرفی می‌کند. به تعبیری دیگر، از نظر "ویلم"، سکولاریسم اجتماعی افراطی، فقط یک نمونه دارد و آن هم فرانسه است. ✅  سکولاریسم اجتماعی افراطی، یعنی عقب نشاندن دین از ساحت جامعه به ساحت کاملا شخصی، و حتی گاهی به‌نحوی که امر شخصی‌ای که مشاهده ناپذیر نباشد. یعنی نباید از نمادها و سمبل‌های دینی در عرصه‌ی عمومی که مشاهده‌پذیر است، استفاده کرد.  این را می‌توان به سکوت واداشتن دین و نامریی کردن آن تلقی نمود.هدف سکولاریسم افراطی، "نامرئی‌سازی دین" در عرصه‌ی عمومی است.در نتیجه، دین تبدیل به یک "راز خصوصی" می‌شود که نباید در ملأ عام فاش شود.ادامه دارد...... 🖋 علی زمانیان، ۵ شهریور  ۱۴۰۵@kherade_montaghed