❗️۶. مدیریت منابع آب، انرژی و محیط زیست.ایران با بحران کم‌آبی، فرونشست زمین، آلودگی هوا و ناترازی ان

❗️۶. مدیریت منابع آب، انرژی و محیط زیست.ایران با بحران کم‌آبی، فرونشست زمین، آلودگی هوا و ناترازی انرژی روبه‌روست. آینده‌ی پایدار، بدون برنامه‌ی جامع زیست‌محیطی و گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر، ناممکن است. این عامل باید در رأس سیاست‌های توسعه قرار گیرد، نه در حاشیه.❗️۷. سرمایه‌ی اجتماعی و اعتماد عمومی.شکاف میان حاکمیت و جامعه، یکی از بزرگ‌ترین موانع پیشرفت است. بازسازی اعتماد اجتماعی، نیازمند التیام زخم‌های پیشین، پذیرش نقد، عذرخواهی صادقانه در قبال خطاهای گذشته، وفای به عهد، و شفافیت در بودجه‌ریزی است. سرمایه‌ی اجتماعی همچون هوای پاک است؛ وقتی از دست برود، هیچ طرح توسعه‌ای امکان اجرا ندارد.❗️۸. عدالت بین‌نسلی و مسئولیت تاریخی.آینده فقط به نسل امروز تعلق ندارد. باید پرسید: چه میراثی برای فرزندان این سرزمین باقی می‌گذاریم؟ آیا بدهی‌های ملی، تخریب محیط زیست، و وابستگی به نفت را به ارث می‌دهیم، یا آموزش باکیفیت، زیرساخت‌های مدرن، و آزادی‌های مدنی را؟ این عامل، وجدان تاریخی حکمرانان را محک می‌زند.❗️۹. انسجام ملی و گفت‌وگوی درونی.در فضای چندصدایی و چندفرهنگی ایران، آینده‌ی روشن منوط به رقابت‌های سالم سیاسی، احترام به تنوع قومی و مذهبی، و حل منازعات از طریق میز گفت‌وگو است، نه حذف یا امنیتی‌کردن مخالفان. انسجام ملی یعنی «ایران برای همه‌ی ایرانیان».❗️۱۰. توان نظامی و بازدارندگی هوشمند.آینده‌ی امن ایران، تنها با موشک و پهپاد تأمین نمی‌شود، بلکه نیازمند بازدارندگی ترکیبی (نظامی، سایبری، دیپلماتیک و اقتصادی) است. مدیریت بحران‌های منطقه‌ای، کاهش تنش‌های نیابتی، و افزایش شفافیت در فعالیت‌های دفاعی، می‌تواند هزینه‌های امنیتی را کاهش دهد و فضای مانور دیپلمات را گسترش دهد.✅ موارد ده‌گانه محقق نمی‌شود مگر این که:✔️. قدرت، به تمامه، شفاف و پاسخگو شود.✔️ گستره‌ی وظایف حکومت باز تعریف گردد و رسالت حکومت، از رستگاری اخروی جامعه، به تنظیم و بهبود امور دنیوی تغییر یابد.✔️. مسیر اصلاح به منزله‌ی امکانی خردمندانه باز گردد.✔️. مشارکت مردم برای ساختن آینده به رسمیت شناخته شود.✔️. و در نهایت، شیوه حکمرانی به سمت دموکراسی میل پیدا کند.🖋 علی زمانیان، ۲۸ خرداد ۱۴۰۵@kherade_montaghed