دنیا #اقیانوسی از درد و ترس است، اقیانوسی از اضطراب و نومیدی. لذت‌های دنیا همچون ماهیانی اندک و گری

دنیا #اقیانوسی از درد و ترس است، اقیانوسی از اضطراب و نومیدی. لذت‌های دنیا همچون ماهیانی اندک و گریزانند که به‌ندرت پدیدار شده و خیلی زود هم از میان #می‌روند. در این میان اما انسان کم‌خرد، برخلاف تمام این شواهد، باور دارد که او #استثناست و دنیا به او خوشبختی بدهکار است.اما موضوع این است که #جهان نمی‌تواند چیزی را که خود ندارد ببخشد؛ دنیا از اساس غیرواقعی است و بنابراین برای #خوشبختی حقیقی هیچ سودی ندارد. جز این هم نمی‌تواند باشد. ما از غیرحقیقی خسته و ناخشنود شده‌ایم به همین دلیل است که در #جستجوی حقیقت هستیم. خوشبختی یا شادمانی سرشت حقیقی ماست و تا زمانی که آن را نیابیم آرام نخواهیم گرفت. اما به‌ندرت می‌دانیم که آن را کجا باید #جستجو کنیم.همین‌که دریابی جهان چیزی جز یک برداشتِ #نادرست از حقیقت نیست و آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد، از وسواس‌ها و وابستگی‌های آن رها می‌شوی. تنها آنچه با هستی حقیقی تو سازگار است می‌تواند تو را #خوشبخت کند؛ و جهانی که تو ادراک می‌کنی، انکار کامل همان حقیقت است.@kheradedaroun