بررسی جایگاه اندرزنامه‌ها، خِرَد و حکمت در ادبیات پهلوی@Kheradgan_Officialادبیات اندرزنامه‌ای در ایر

بررسی جایگاه اندرزنامه‌ها، خِرَد و حکمت در ادبیات پهلوی@Kheradgan_Officialادبیات اندرزنامه‌ای در ایران پیشینه‌ای بسیار کهن دارد. از دوران هخامنشی تا پایان دوران ساسانی، پند و اندرز بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ سیاسی و اجتماعی ایران بود.این آثار افزون بر ارزش ادبی، منابع مهمی برای شناخت اخلاق، دین، سیاست و شیوه زندگی ایرانیان باستان محسوب می‌شوند. بسیاری از مفاهیمی که در اندرزنامه‌های باستانی آمده است در آثار پساباستانی مانند شاهنامه و... هم به چشم می‌خورد.در واقع بسیاری از مفاهیم اخلاقی موجود در متون پارسی پساباستان ریشه در همین اندرزنامه‌های پهلوی دارند.در میان متون پهلوی، اندرزنامه بهزاد فرخ‌پیروز جایگاه خاصی دارد. این اثر کوتاه اما پرمحتوا، نمونه‌ای برجسته از اندیشه اخلاقی و حکمت عملی ایرانی است. بخشی از متن اندرزنامه که در مدح خِرَد است زبان شاعرانه دارد. این قطعه شعر دارای نوعی قافیه یا هم آوایی در آخر ابیات است (ن.ک: تفضلی، ۱۳۷۱: ص ۱۹۰). از این روی گاهی از بهزاد فرخ‌پیروز با عنوان ادیب و شاعر ایرانی یاد می‌شود.ادامه را بخوانید:https://kheradgan.ir/p/23630