#روضه_امام_سجاد ناله یِ واعطشا بر جگرش می افتادآب میدید به یادِ قمرش می افتادبی سبب نیست که از جمله یِ "بَکّائون" استاشک از گوشه یِ چشمانِ ترش می افتادشیرخواره بغل ِتازه عروسی میدیدیادِ لالایِ رباب و پسرش می افتادبا دلی خون شده میگفت که الشام الشامتا به بازار ِمدینه گذرش می افتادروضه ی گم شدن و دفنِ رقیه میخواندتا به صحرا و خرابه نظرش می افتادگوسفندی جلویش ذبح که میشد، یادِخنجر ِکُند و گلویِ پدرش می افتادوای از آن لحظه که از لایِ حصیری کهنهقطعه هایِ #پدرش دور و برش می افتادجلوی پای سکینه دم دروازه ی شهراز رویِ نیزه علمدار سرش می افتادhttps://telegram.me/kheymegahhAbalfazl