اشکِ من بی تو سرازیر شد و آخ نگفتعشق ، قربانیِ تقدیر شد و آخ نگفتبغضِ من، دوریِ تو، حسرتِ اندوهِ دل

اشکِ من بی تو سرازیر شد و آخ نگفتعشق ، قربانیِ تقدیر شد و آخ نگفتبغضِ من، دوریِ تو، حسرتِ اندوهِ دلماتحادی که جماهیر شد و آخ نگفتهر که پرسید اگر حالِ دلم را تو بگوهمدمِ بغضِ نفس گیر شد و آخ نگفتآن جوانی که به پای تو، جوانی را دادبی تو پژمرده شد و پیر شد و آخ نگفتباز هم با غمِ تو می گذرد روز و شبشآنکه از زندگی اش سیر شد و آخ نگفت