(((پدید آمدن زرتشت ))) (بیتهایی‌از شاهنامه فردوسی) (سخن دقیقی) چو یک چند سالا

(((پدید آمدن زرتشت ))) (بیتهایی‌از شاهنامه فردوسی) (سخن دقیقی) چو یک چند سالان برآمد براین درختی پدیـــــد آمـــد اندر زمیناز ایوان گشتاسپ بمیـــــان کاخ درختی گَشَن‌بیخِ بسیـــــار شاخهمه برگ او پنـــــد و بارش خرد کسی کز خرد بر خورد، کی مِرَد!خجستــــه پَیی نام او زردُهشت کـــز آهرمنی‌دست گیتی بشستبه شـــــاه کیان گفت پیغامبرم ســـــوی تو خـــرد رهنمون آورمجهـــــان آفرین گفت بپذیر دین نگـــــه کن بدین آسمان و زمینکه بی خـــــاک و آبش برآورده‌ام نگه کن بدو تاش چون کـــــرده‌امنگـــــر تا تواند چنین کرد کس؟ مگر من که هستم جهاندار و بسگر ایدون که دانی که من کرده‌این مـــــرا خوانـــــد باید جهان آفرینز گوینـــــده بپـــــذیر به‌دین اوی بیـــــاموز از او راه و آیین اوینگــــر تا چه گوید، بر آن کار کن خــــرد بر گزین از جهان و سخنبیـــــامـــــوز آیین و دینِ بهی کـــــه بی دین ناخوب باشد مهیخالقی : داستان گشتاسپ با ارجاسپ بیت‌ ۳۹https://t.me/khoday_namak