اگر زمین را همچون ارگانیسمی زنده و دارای نفس ببینیم، میتوانیم خود را شفا دهیم و زمین را نیز شفا دهیم. وقتی بدنِ جسمی ما بیمار است، باید دست از کار بشوییم، استراحت کنیم و به بدن خود توجه نشان دهیم. باید از فکرها فارغ شویم، به دم و بازدم خویش بازگردیم و فاصله میان خود و بدن را از میان داریم. اگر بتوانیم بدن خود را مایه شگفتی ببینیم، فرصتی داریم که زمین را نیز مایه شگفتی بدانیم، و شفایافتن بدن زمین آغاز میشود. وقتی به خانه میرویم و از خود مراقبت می کنیم، نه فقط به شفای بدن و ذهن خویش میپردازیم که به زمین نیز کمک می کنیم.زمین سیاره زیبایی است؛ دارای انواع و اقسام گونه های حیات، گیاهان، صداها و رنگ هاست. در آسمان میتوانیم نور زهره و ستاره های دوردست را ببینیم. با نظر در خود می فهمیم که ما هم زیباییم. ذهن ما از کیهان آگاه است. کیهان است که نوع زیبای انسان را ایجاد کرده است. انسان توانسته است با تلسکوپ های قدرتمند، کیهان را با آن همه شکوه رصد کند. ما کهکشان های بسیار دور را هم دیده ایم. ستاره هایی را دیده ایم که صدها میلیون سال طول میکشد تا تصویرشان به زمین برسد. کهکشان درخشنده و موزونی را که میتوانیم رصد کنیم در واقع خودِ آگاهی ماست، نه چیزی بیرون از آن.تیک نات هاننامه عاشقانه به زمینص 16