سرود (۴)نوشته : هوشنگ جاوید خروش وجوش تو ، ازبهر بودِ نابود استکه از سرودِ گروهی است، شورش وغوغا"۱"پ

سرود (۴)نوشته : هوشنگ جاوید خروش وجوش تو ، ازبهر بودِ نابود استکه از سرودِ گروهی است، شورش وغوغا"۱"پیش از انکه کورش دولت ایران بزرگ را بنیان بگذارد، رویدادی درمرز ایران رخ می دهد که براساس نوشته زنفون ، برای کورش سرودها پس ازآن رویداد ساخته می شود.داستان بدینگونه است که : پسرپادشاه آشور درآستانه ازدواج خود ، هنگامی که به بهانه شکار به مرز می آید، براثر هوس به سرزمین مادها حمله می کند، آستیاگ به همراه پسرش سیاکزار برای خنثی سازی این حمله هوسانه ، به نبرد او می روند، کورش که با این نبرد درنخستین نبرد زندگی اش شرکت کرده بود، براثر بی باکی ودلیری موجب روحیه یافتن سپاه ایران دربرابر آشور می شودو آشوریان شکست خورده می گریزند.زنفون ضمن شرح کامل این ماجرا تاکید دارد که : ازاین تاریخ به بعد نام کورش [هوروز ، هوروس =مرغ شاخ دار] ورد زبان اهالی ماد بود، هرکسی درگفتار خویش ازاو تمجید کرد، در سرود ها و تصنیف ها اورا تحسین می کردند.(کورش نامه، ص۲۴).پس می توان دریافت که از دوره کیانی تا دوره هخامنشی جریان سرود خوانی ادامه داشته و دگرگونی هم یافته است .زنفون در شرح نبردهای کورش با دشمنان ایران می نویسد: کورش اسم جنگ را با این جمله اعلام داشت : "خدا یار وکمک ما است" وچون این جمله دهان به دهان بین افراد گشت ، دوباره به گوش کورش رسید، ناگهان عموم سپاهیان با شدت واعتقاد مذهبی تام، شروع به خواندن تصنیف نمودند ، دراین مواقع است که ، کسانی که ازخدا دردل ترس دارند ، ازمردمان بیم کمتری دارند، پس از ختم سرود، روسای قبایل با قدمی استوار ومرتب ، باصفوف مراقب ومنظم پیش آمده ، بانگ برآوردند: یاران بشتابید، شجاعان پارسی آماده شوید ، بااین جملات عموم سپاهیان مهیای کارزار شدند......بانگ سربازان وخروش یلان ، میدان کارزار را به لرزه انداخت ، ازهرسو شنیده می شد که : برقلب دشمن بتازید.(کورش نامه ، ص ۹۳)این مطلب ادامه دارد۱_خاقانی @khonyayejavidبا کانال خنیای جاوید همراه باشید