بازنشر غزلی از دوازده سال پیش جهت همراهی دوستانی که در پی بازگرداندن هویت تاریخی و فرهنگی سرزمین ماس

بازنشر غزلی از دوازده سال پیش جهت همراهی دوستانی که در پی بازگرداندن هویت تاریخی و فرهنگی سرزمین ماست.#تهماسبی_خراسانیاز قیودِ هراس٘ آزادم، بنده‌ام عشق را و دل‌شادمتیشه بر فرق خویش می‌کوبم، جانِ‌شیرین‌به‌دست؛ فرهادمقصد دارم مخاطبم باشم، درد خود را به خویش واگویمبا مزاجِ تو گر نمی‌آید، پنبه و گوش؛ گُفتِ استادمای من‌ام! ای مخاطبِ دردم! ای‌ که گم کرده‌ای نشانت راای من! ای بی‌شناس‌نامه‌ترین؛ ای تو هم‌سرنوشت و هم‌زادم!آریایی‌تبار، یعنی تو! رفته تاریخ از فراموشتآریایی‌تبار، یعنی من؛ بُرده تاریخ اینک از یادمچون گلوی پرنده خونین‌است، پنجه‌های برادرش توفانسرخْ‌مست از غرورِ نادانی، گشته‌ام طعمه، اوست صیادم پای لُچ کرده بهر آزارم، دیو جهل و تعصب و ظلمتمادرم را به فحش می‌بندند؛ میهنم را، زبان و اجدادمتیغ مانده‌ست گَزمَه بر جانم؛ تا بگویم که بنده افغانممن مگر ننگ دارم از نامم؟ من مگر بی‌اساس و بنیادم؟شهرت مادرم قمرگل نیست۱، هرکه نامی براش بگزیندشهرت مادر من ایران۲ است، آریاناست خاک آزادمگفته‌ای داغ می‌روی شاعر! هرچه باشد برادر ما هستخوانده‌ام من برادرش عمری، خواهرم هم نخوان٘د این آدم جگرم سوخته‌ست از تبعیض، زین سبب قوغِ واژه دَر دادماین‌چنین گُر گرفته‌ام چون‌ که می‌دهد تکّه‌تکّه بر بادم باید از پای خویش برخیزم، کشورم نام کشورم باشدورنه پامال هر دَدی هستم، ورنه بی‌پاسخ است فریادم ۳ بهمن‌ماه ۱۳۹۲#دفتر_گاهان#چاپ_دوم_روی_۷۸۱. آوازخوانی که به نام نیک مشهور نبود. ۲. منظور از ایران همان ایران باستان، ایرانوَیجَ یا به‌عبارت دیگر ایران اوستا و شاهنامه یا ایران شرقی‌ست که بلخ، بدخشان، غزنه، غور، غرجستان، هرات، مرو، سمرقند، خجند، بخارا و ... را در بر می‌گیرد؛ نه ایران سیاسیِ امروز.@khorasani_poem