این روزها شاهد افشاگری های متعددی از فساد مالی تا اخلاقی در شبکه های اجتماعی هستیم، امری که با استقب

این روزها شاهد افشاگری های متعددی از فساد مالی تا اخلاقی در شبکه های اجتماعی هستیم، امری که با استقبال مخاطبان مواجه و درج کننده آن همچون قهرمانی به نظر می‌رسد. اما آیا در واقعیت همیشه هدف افشاگر برجسته نمودن فساد است یا پای موضوع دیگری در میان است!؟با صرف نظر کردن از آزاد مردانی که با قلم خود در طول تاریخ موجب دیده شدن چهره واقعی مفسدان و زورگویان شده اند، شواهد و موارد بسیاری هم در طول تاریخ وجود دارند که برخی هرجا که منافعی در آن ندارند شروع به افشاگری می کنند. زمانی عمل روشنگری دارای ارزش است که فرد افشاگر منافعی در فساد داشته باشد و از آن به دلیل در نظر گرفتن منافعی عمومی امتناع کند اما وقتی که در فساد شکل گرفته به شما بازی نمی دهند آن زمان دست به روشنگری می زنید دیگر اسم آن افشاگری نیست ....با نگاهی به کارنامه کشورهای منطقه اسکاندیناوی (دانمارک، سوئد، فنلاند، نروژ، ایسلند) که پیشرو در مبارزه با فساد و حامی روشنگری هستند به این نکته پی می بریم هرگاه کشوری با عزم راسخ با فسادگران مبارزه و همچنین افشاگران را تحت حمایت و تشویق قرار داده از سلامت اقتصادی بالایی برخوردار بوده و میزان توزیع درآمد بین اقشار مختلف جامعه نسبتا برابر بوده است.موضوع پرداخت پاداش به افشاگری فساد در قوانین کشور نیز گنجانده شده و بر اساس مصوبه پارلمان دو درصد مبلغ فساد و تا سقف ۱۰ میلیارد تعیین شده است.پی نوشت: امیدوارم در سراسر گیتی دولت مردان در عمل حامی روشنگری باشند چون حمایت از افشاگر سبب بازگرداندن سلب اعتماد عمومی از آنان می گردد.@khoshkebijarema