«شب‌ها که مهتاب، نرم، نرم، نرم، نرم بر گورها می‌پاشد و بوته‌های تنها، تنها، تنها، تنها به نسیم می‌جن

«شب‌ها که مهتاب، نرم، نرم، نرم، نرم بر گورها می‌پاشد و بوته‌های تنها، تنها، تنها، تنها به نسیم می‌جنبد، آیا کسی در گوش مردگان راز می‌گوید؟»- وصال در وادی هفتم: یک غزل غمناک؛ عباس نعلبندیان.*آن؛*@KhuTwitter