📕تباهی و روزگارشاز «علیرضا مرادی» که متولد نیشابور و ساکن تهران است مجموعه شعری با عنوان «تباهی و ر

📕تباهی و روزگارشاز «علیرضا مرادی» که متولد نیشابور و ساکن تهران است مجموعه شعری با عنوان «تباهی و روزگارش» منتشر شده است. انتشارات «چارکوچه» این کتاب را در ۱۶۴ صفحه با قیمت ۱۶۵ هزارتومان در قطع رقعی و جلد شومیز راهی کتابفروشی‌ها کرده است. شعرهای این مجموعه، سپید یا شاملویی هستند و مرادی در چندین شعر از نیشابور و خاطراتش از این شهر یاد می‌کند. شهری که ایشان تا پایان تحصیلات دبیرستانی در آن سکونت داشته و سپس ادامه تحصیلاتش را تا مقطع ارشد در مشهد و تهران و سرانجام دکتری علوم اجتماعی در هندوستان پی می‌گیرد. ایشان از سال 1368 ساکن تهران شده و به تدریس در چندین دانشگاه مشغول‌اند. کتاب «تباهی و روزگارش» را می‌توانید از کلبه کتاب کلیدر خریداری کنید. ‌چند شعر کوتاه از آن را با هم می‌خوانیم:نه اجاره‌ها پایین آمدنه می‌توانم موهایم را بلند کنم بریزم روی شانه‌ام، نه اگر دلم خواست فردا دیرتر بروم سرکار،نه فرصتی دست داد که با فراغ بال افلاطون بخوانم،نه حتی یادم می‌آید این کلید لعنتی را الان کجا گذاشتم.فکرش را بکن!من هم از آنها بودم که می‌خواستند دنیا را عوض کنند. *** اینجا شهر من استکه به روزگاران، مهتابش به نور دامن شب می‌شکافتامشب مهتاب بر کدام خاک می‌تابد؟نیامدی که ببینی پیچک‌های آرزو بر تمام کوچه باغ‌ها می‌دود،و رشته‌های عصبِ شهرِ کهنه را،در انتظاری بیهوده می‌فشرد.***هر آنچه کتاب‌ها درباره این شهر گفته‌اند،درست است،جز آن‌که تو در آن نیستی.تمام کتاب‌ها را می‌بندمدلم یارا نمی‌کند به نشابور بیایم،نه سایه تاریکنای بازار سرپوشنه کوچه‌ی بانک بازرگانینه آفتاب و فراخنای دامنه‌ی بینالودنه برگ‌های خشکیده ریواس کنار سنگچین‌های کوه و کمرنه ترانه‌های جوانی در شب‌های چینگ‌بزنه تلخی خیام که دنیای طربناکم را فسردنه خرابه‌های شادیاخ (که در سکوت جان می‌دهند)نه مزار باغ‌نو که شب‌های بچگی شغالان در آن غیه می‌کشیدند،نه بهشت فضل که تو در آن غنوده‌ایو غروب جمعه از آن صدای قرآن می‌آیدنه! دلم نمی‌کشد که بیایم.چگونه می‌توان آمدبه شهری که تو نیستیو کوچه‌های کودکیم را رمبانده است.*منتشرشده در نشریه خیام‌نامه شماره 589 آذر1404