📚#چند_سطر_کتاب پدرم نابودکننده‌ی حشرات یک شرکت راه‌آهن بود. شغلش باعث شرمندگی‌ام بود. هیچ‌وقت به دو

📚#چند_سطر_کتاب پدرم نابودکننده‌ی حشرات یک شرکت راه‌آهن بود. شغلش باعث شرمندگی‌ام بود. هیچ‌وقت به دوستانم نگفتم پدرم چه‌کار می‌کند؛ آن را یک پله پایین‌تر از چاه‌کن یا رفتگر می‌دانستم. به نظر خودش وقف کار مفید و ارزشمندی شده بود؛ کاری که درنهایت نیاز به یک فداکار دارد برای خیر همگانی. کم نبودند همکارانش که بابت موادی که به کار می‌بردند دچار مسمومیت می‌شدند. کسی که خودش را وقف نابودی زندگی حیوانات و گیاهان می‌کرد احترامی در من برنمی‌انگیخت. او را در آن لباس یک‌دست زرد مثل غواصی تصور می‌کردم که توی کمد معلق است، طی کردن مسیرها با تانکر پلاستیکی روی پشتش، اسپری سم‌پاش توی دستش، به جا گذاشتن ردیفی از گیاهان پلاسیده پشت سرش یا عبور از واگن‌ها و گذاشتن کاسه‌های مرگ موش زیر صندلی‌ها یا در دل غباری سمی که قرار بود ساس و شپش‌ها را بکشد. به پدرم فکر می‌کردم و به مرگ فکر می‌کردم. ص 71🔹#دود، #خوسه_اوبخرو، #آرمان_امین، #نشر_افقپالتویی، شومیز، 188 صفحهwww.klidar.irt.me/klidarnewsinstagram.com/instaklidar