نوجوانان می‌توانند دمدمی‌مزاج، گستاخ و خودمحور باشند که کنار آمدن با این ویژگی‌ها برای والدین دشوار است. همچنین آنها در مقایسه با بزرگسالان ریسک‌پذیری بیشتری دارند.تحقیقات بر روی مغز نوجوانان نشان می‌دهد در طول سال‌های نوجوانی اتصالات مغز دچار تغییرات چشمگیری می‌شود و این مسئله می‌تواند تا اوایل بیست‌سالگی ادامه یابد. میان سلول‌های عصبی مغز ارتباطات جدیدی ایجاد شده و برخی ارتباطات نیز از بین می‌روند. بخشی از مغز که بیشترین تاثیر را می‌پذیرد قشر پیش‌پیشانی است؛ ناحیه‌ای که برای کنترل عواطف، همدلی و تصمیم‌گیری اهمیت دارد.نوجوانان همچنین در خواندن حالات چهره مشکلاتی دارند. این بدان معنا است که نوجوانان در درک عواطف دیگر افراد به کمک احتیاج دارند و ممکن است نیاز باشد نحوه‌ تعبیر حالات چهره و زبان بدن مجددا به آنها آموزش داده شود. نوجوانان همچنین می‌توانند از مطالعه درباره‌ رشد مغزی فوایدی ببرند و بدانند که مواد مخدر چه تاثیرات مضر بلندمدتی دارند. اگر والدین دلیل پافشاری خود را بر رفتاری مشخص توضیح دهند و اجازه دهند که نوجوان به آنها بازخوردهایی ارائه دهد، در تربیت نوجوان خود موفق‌تر خواهند بود.فِی کارلیسِل از کتاب روانشناسی برای والدین ترجمه فریده فتوحی