بچه‌ها فقط از آنچه به آن‌ها می‌گوییم یاد نمی‌گیرند؛ از شیوه رفتار ما با احساساتمان هم یاد می‌گیرند.و

بچه‌ها فقط از آنچه به آن‌ها می‌گوییم یاد نمی‌گیرند؛ از شیوه رفتار ما با احساساتمان هم یاد می‌گیرند.وقتی عصبانی می‌شویم و فریاد می‌زنیم، چیزی به او یاد می‌دهیم. یا وقتی ناراحتیم و وانمود می‌کنیم هیچ اتفاقی نیفتاده و همین‌طور وقتی می‌ترسیم اما می‌گوییم «الان ترسیده‌ام، بگذار یکم صبر کنم.»کودک از ما یاد می‌گیرد که خشم چه معنایی دارد، با ترس چه می‌توان کرد، آیا گریه کردن پذیرفتنی است و احساسات چیزی هستند که باید پنهانشان کرد یا می‌توان درباره‌شان حرف زد؟ به همین دلیل تنظیم هیجان فقط مسئله کودک نیست. کتاب پیش از آنکه به بزرگسال بگوید با خشم یا بحران عاطفی کودک چه کند، از او می‌خواهد به واکنش‌های هیجانی خودش نگاه کند. شاید یکی از دشوارترین بخش‌ها همین باشد، از کودک می‌خواهیم مهارتی را یاد بگیرد که خودمان هم هنوز در حال یادگیری آن هستیم.آلیسا کمبل و لارن استابل از کتاب کوچک اما پرهیاهو ترجمه نگار شاطریان