در جنگ دوم جهانی، ۳ شهریور ۱۳۲۰ | جلفا، آذربایجانصبحی که ارتش شوروی از آن سوی ارس به خاک ایران نزدیک شد، جلفا تنها یک نقطه روی نقشه نبود؛ مرزی بود که قرار بود سه مرد در آن تصمیم بگیرند بمانند یا بروند.دستور عقب‌نشینی صادر شده بود.اما روایت مشهور از آن روز می‌گوید سه ژاندارم ایرانی، مصیب محمدی، عبدالله شهریاری و سیدمحمد راثی/هاشمی، تصمیم گرفتند پاسگاه و مسیر مرزی جلفا را ترک نکنند.در برابر نیرویی که از نظر تعداد و تجهیزات با آن‌ها قابل مقایسه نبود، ایستادند.سه نفر در برابر ستون‌های ارتش شوروی.آن‌ها می‌دانستند که نتیجه این نبرد چه خواهد بود. این نبرد برای پیروزی نبود؛ برای تسلیم‌نشدن بود.امروز، بیش از هشتاد سال بعد، شاید هنوز نتوان تمام جزئیات روایت‌های نقل‌شده از آن روز را با قطعیت بازسازی کرد. اما یک چیز در حافظه جلفا و آذربایجان باقی مانده است:در روزی که ارتش‌های بزرگ از مرزها عبور می‌کردند، سه سرباز تصمیم گرفتند بایستند.نه برای اینکه فکر کنند شکست‌ناپذیرند؛بلکه چون گاهی ایستادن، حتی وقتی می‌دانی پایان راه چیست، خودش یک پیروزی است.مصیب محمدیعبدالله شهریاریسیدمحمد راثی/هاشمییادشان گرامی.آن‌ها سه نفر بودند... اما مانند یک مرز ایستادند.#آذربایجان #جلفا #تبریز #ایران @kolbetarikh