⭕️سیزده‌به‌در؛ میراث ایران باستان و نماد همبستگی ملی و شادی جمعی 📌رها کردن سبزه‌های نوروزی در آب رو

⭕️سیزده‌به‌در؛ میراث ایران باستان و نماد همبستگی ملی و شادی جمعی 📌رها کردن سبزه‌های نوروزی در آب روان و گره‌ زدن سبزه به نیت براورده شدن آرزوها در سال جدید از مهم‌ترین رسم‌های سیزده‌ به‌در است♦️سیزده‌‌به‌در به عنوان یک آیین ریشه‌دار و بامعنا با فرهنگ ملی، تاریخ و باور ایرانیان پیوندی عمیق و ناگسستنی دارد. طبق تعریف کوروش نیکنام، پژوهشگر ایران باستان، در کتاب «از نوروز تا نوروز» ایرانیان باستان پس از برگزاری مراسم نوروز طی ۱۲ روز نخست سال، در روز سیزدهم که به «ایزد باران» تعلق داشت، به دشت و صحرا و کنار جویبارها می‌رفتند و ضمن شادی و پایکوبی از خدا طلب باران می‌کردند.در میان زرتشتیان ایران باستان هم رسم بر این بود که از بامداد روز «تِشتَر» سفره نوروزی‌شان را که ۱۲ روز گسترده بود، برمی‌چیدند، خوردنی‌های باقی‌مانده آن را به طبیعت می‌بردند و سبزه‌ها را به آب روان می‌سپردند و آرزو می‌کردند که سالی پربرکت و خرم داشته باشند. آن‌ها تا پسین آن روز در بیرون از خانه می‌ماندند و در طبیعت کنار جویبار و میان دشت و دمن شادمانی می‌کردند.بیشتر بخوانید...IndyPersian@kolbeye_taghzie