🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸 ᴋᴏʟᴏᴜᴘ ꜱʜᴇʀ & ᴀᴅᴀʙ🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانشهزاران یوس

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸    ᴋᴏʟᴏᴜᴘ ꜱʜᴇʀ & ᴀᴅᴀʙ🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانشهزاران یوسف مصرست پیدا در گریبانشپریرویی که چون دیوست بر رخسار زلفینشزره مویی که چون تیرست بر عشاق مژگانشبه یک دم می‌کند زنده چو عیسی مرده را زان لبدم عیسی ست پنداری میان لعل و مرجانشحلاوت از شکر کم شد چو قیمت آورد نوششازین دو چشم گریانم از آن لبهای خندانشندارد لب کس از یاقوت و مروارید تر دندانگرم باور نمی‌داری بیا بنگر به دندانشکه تا هر گوهری بینی که عکسش در شب تاریفرو ریزد چو مهر و ماه بر یاقوت گویانشاگر پیراهن ماهم به مانند فلک آمداز آن اندر گریبانش بود خورشید تابانشو یا خورشید پنداری به پیراهن همی هر شبفرود آید ز گردون و برآید از گریبانشنشست ما اگر کوهست و او چون ماه بر گردونچرا هر دو به هم بینیم از آن رخسار رخشانشبلا و غارت دلهاست آن زلفین او لیکنهزاران دل چو او جمعست در زلف پریشانش#سنایی🥀