🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸 ᴋᴏʟᴏᴜᴘ ꜱʜᴇʀ & ᴀᴅᴀʙ🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸آن دلبر عیار جگرخواره ما کوآن خسرو شیرین شکرپا

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸    ᴋᴏʟᴏᴜᴘ ꜱʜᴇʀ & ᴀᴅᴀʙ🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸آن دلبر عیار جگرخواره ما کوآن خسرو شیرین شکرپاره ما کوبی‌صورت او مجلس ما را نمکی نیستآن پرنمک و پرفن و عیاره ما کوباریک شده‌ست از غم او ماه فلک نیزآن زهره با بهره سیاره ما کوپربسته چو هاروتم و لب تشنه چو ماروتآن رشک چه بابل سحاره ما کوموسی که در این خشک بیابان به عصاییصد چشمه روان کرد از این خاره ما کوزین پنج حسن ظاهر و زین پنج حسن سرده چشمه گشاینده در این قاره ما کواز فرقت آن دلبر دردی است در این دلآن داروی درد دل و آن چاره ما کواستاره روز او است چو بر می‌ندمد صبحگویم که بدم گوید کاستاره ما کواندر ظلمات است خضر در طلب آبکان عین حیات خوش فواره ما کوجان همچو مسیحی است به گهواره قالبآن مریم بندنده گهواره ما کوآن عشق پر از صورت بی‌صورت عالمهم دوز ز ما هم زه قواره ما کوهر کنج یکی پرغم مخمور نشسته‌ستکان ساقی دریادل خماره ما کوآن زنده کن این در و دیوار بدن کوو آن رونق سقف و در و درساره ما کولوامه و اماره بجنگند شب و روزجنگ افکن لوامه و اماره ما کوما مشت گلی در کف قدرت متقلباز غفلت خود گفته که گل کاره ما کوشمس الحق تبریز کجا رفت و کجا نیستو اندر پی او آن دل آواره ما کو#مولانا🥀