ما باختیم، بدم باختیم... 🇵🇸🇵🇸🇵🇸🔻بیش از چهار هفته از آغاز جنگ غزه می‌گذرد و متوسط روزی حدود د

ما باختیم، بدم باختیم... 🇵🇸🇵🇸🇵🇸🔻بیش از چهار هفته از آغاز جنگ غزه می‌گذرد و متوسط روزی حدود دویست کودک کشته می‌شوند. رزمندگان حماس همچنان در حال مقاومت هستند و افسرانی از ارتش‌های آمریکا، انگلیس و فرانسه مستقیم وارد جنگ شده‌اند. 🔻اما این همۀ ماجرا نیست! مثل همۀ جنگ‌های متاخر این جنگ هم یک جنگ ترکیبی است و همان اندازه که در میدان سخت طرفین در حال تبادل آتش هستند در عرصه رسانه نیز آتش‌بارها مشغولند.🔻تظاهرات‌ کم‌نظیر و بسیار گسترده در لندن، پاریس، سانفرانسیسکو، واشنگتن و نقاط دیگر دنیا در محکومیت جنگ علیه فلسطین انجام می‌شود و همزمان در بیلبوردهای شهری تهران از این تظاهرات با عنوان «بسیج لندن»، «بسیج پاریس» و ... یاد می‌شود. پرسش اینجاست که این بسیج لندن و پاریس که ما به آن افتخار می‌کنیم چگونه بوجود آمده و ما دقیقا چه نقش رسانه‌ای در بوجود آوردنش داشته‌ایم؟🔻پاسخ بسیار ساده و صریح است. هـــیــچ نقشی! 🔻پس این بیداری و پیروزی نسبی در میان افکار عمومی جهانی با چه چیزی بوجود آمده است؟ با خــون. با خــون کودکان. با خـــون کودکان غزه.🔻در واقع هزینۀ ضعف ما در عرصه جنگ نرم را کودکان غزه می‌دهند. خون کودکان است که جبران کنندۀ ناتوانی ما در رسانه است. و این همان جایی است که ما باخته‌ایم، بد هم باخته‌ایم... اینکه راضی شده‌ایم که بارِ کم کاری و ضعف و ناتوانی ما را کودکان به عهده بگیرند، آن هم با خونشان یعنی باخته‌ایم، بد هم باخته‌ایم. آری بسیج لندن، بسیج پاریس، اما ...🔻دستگاه‌های عریض و طویل رسانه‌ای نداریم؟ بودجه‌های کلان نداریم؟ آدم‌های مشتاق در این حوزه نداریم؟ همۀ این‌ها هست، اما چرا در رسانه اینقدر ضعیف هستیم؟🔻پاسخ اینجاست که برای پیروزی در چنین عرصه‌ای قبل از بودجه و نهاد باید اعتقاد داشته باشی! به چه چیز؟ به لزومِ اقناع «افکار عمومی» «افـــــکار عمـــــومی»🔻به هزار و یک حجت ثابت شده است که نهادهای رسانه‌ای توسط کسانی که اعتقادی به «افـکار عمـومی» ندارند بازخواست می‌شوند. هرروز تذکر می‌گیرند، هر روز ضعیف‌تر می‌شوند، هر روز محافظه‌کار‌تر می‌شوند. بدین ترتیب بودجه‌ها و نهادها صرف اقناع «افکار خصوصی» می‌شوند، افکاری که نیازی به اقناع ندارند. همانجا تولید می‌شود و همانجا هم مصرف می‌شود. کاملا خودمانی. مـــــــال خودمان.🔻 انسان رسانه‌ای در کوره اقناع افکار عمومی پرورش می‌یابد. تربیت انسان رسانه‌ای روندی تکاملی دارد. انسان رسانه‌ای از درون لپ لپ در‌نمی‌آید. انسان رسانه‌ای انسانی است متخصص، با ذهن پیچیده، ساختارشکن، ماجراجو، شجاع، جاه‌طلبِ در کیفیت و با وسواس بی‌نهایت در جزئیات. انسانی که برای اقناع مخاطب، خود را به آب و آتش می‌زند. نفوذ به ذهن مخاطب و اقناع افکار عمومی برای انسان رسانه‌ای یک حادثه است. حادثه‌ای که به مصاف آن می‌رود و از پس حادثه‌ها تربیت می‌شود و تکامل می‌یابد. کسانی‌که اعتقادی به اقناع افکار عمومی ندارند، حادثه‌ای ندارند، به آب و آتش زدنی ندارند، تربیت و تکاملی ندارند... مملکت مــــــال آن‌هاست، نگرانی و دغدغه‌ای ندارند...🔻چه کرده‌ایم با رسانه؟ اگر رسانه از انسان‌های رسانه‌ای خالی شود، با لشگری از آدم‌های ساده دل و ساده ذهن و ترسو و محافظه‌کار و بروکرات چگونه می‌خواهید در جنگ رسانه‌ای پیروز شوید؟ آن هم جنگ رسانه‌ای در سطح جهانی!🔻حقیقت این است که همه این سال‌ها اگر موفقیتی برای محور مقاومت بوجود آمده در عرصه جنگ سخت و نظامی رخ داده و سال‌هاست که ما عرصه جنگ نرم را به علت ضعف و ناتوانی رها کرده‌ایم و از پس بی‌اعتقادی به افکار عمومی هیچ رشدی در هنر رسانه‌ای نداشته‌ایم...🔻برنامۀ به افق فلسطین را نه یک شاهکار رسانه‌ای می‌دانم و نه یک اتفاق خارق‌العاده، اما همینقدر می‌دانم آن‌ها که در همۀ این سال‌ها رسانه را ضعیف و محافظه‌کار و ترسو کرده‌اند دست در خون کودکان غزه دارند.🇵🇸🇵🇸🇵🇸🇵🇸@komailsohanihttps://www.instagram.com/p/CzrC6WVoKeq/?igshid=NjZiM2M3MzIxNA==