Mehdî Zana, oxira te xêr be🖤🍂🥀مهدی زانا رفت اما سایه‌ی استقامتش هنوز بر سنگفرش‌های دیاربکر مانده است. مردی که سیاست را نه برای قدرت، بلکه برای کرامت ملتی خاموش‌شده برپا کرد. از روزی که در 1977 شهردار دیاربکر شد، زبان کوردی دوباره در هوای شهر نفس کشید؛ شهری که سال‌ها در سکوت خفه شده بود. بهای این صدا سنگین بود: 16 سال زندان در دیاربکر، 10 سال تبعید و جدایی‌ای که برایش بسیار دشوار بود. همسرش، زن شجاع کورد، لیلا زانا نیز 10 سال زندان را تحمل کرد؛ و هیچ‌کدام هرگز سیرِ رونایی و رکن، فرزندانشان را ندیدند. زانا کابوس‌های آن سال‌ها را در وحشت زندان دیاربکر نوشت تا جهان بداند چه بر سر یک ملت گذشته است. برادرش، شکران زانا نیز سال‌ها در پارلمان صدای مردمش بود. در 29 اوت 2026، در بیمارستان دیاربکر خاموش شد اما نامش در حافظه‌ی شهری ماند که روزی برای آزادی‌اش جنگید. پیچیده در پرچم کوردستان و زیر همان پرچمی که سال‌ها برایش جنگید، بە خاک شهری سپرده شد که نبض آرزوهایش در کوچه‌کوچه‌اش می‌تپید.زانا رفت اما ملتی که او برای دیده‌شدن و آزادیش ایستاد و جنگید و هزینە داد هنوز پابرجاست.✍پولیتیکس:@politics_4321