در ادامه‌ی پیام‌های مربوط به جریان آموزش مترقی، اصل مهم دیگری را مرور می‌کنیم. نگاه مترقی به آموزش ت

در ادامه‌ی پیام‌های مربوط به جریان آموزش مترقی، اصل مهم دیگری را مرور می‌کنیم. نگاه مترقی به آموزش تلاش می‌کند برنامه‌های خود را مبتنی بر نیاز دانش‌آموزان پیش ببرد. در این میان، پرسش‌های کودکان می‌تواند چراغی باشد که ما را به نیازهای آنان می‌رساند.در چنین رویکردی، صرف شنیدن پرسش‌های کودکان کافی نیست؛ لازم است به آنها توجه کنیم و جدی‌شان بگیریم. گاهی توجه به یک پرسش، «سرآغاز» یک جریان آموزشی است. وقتی کودکی درباره‌ی موضوعی مشخص بارها سؤال می‌پرسد، آن را به شکل‌های مختلف بیان می‌کند و با خود به کلاس‌ها و برنامه‌های مختلف می‌برد، درواقع با پرسش‌هایش ما را «هدایت» می‌کند تا مسیر آموزش را با نیازهای او هماهنگ کنیم.بنابراین پرسش‌های کودکان صرفاً اتفاقی جالب نیستند که از آن لذت ببریم یا با لبخند و تکان دادن سر از کنارشان بگذریم؛ آنها می‌توانند «آغازگر» و «هدایت‌گر» جریان آموزشی باشند.برای مطالعه‌ی بیشتر در این مورد، می‌توانید به فصل «پرسش‌های مرا به کلکته نبرید» از کتاب «آموزش و پرورش انسانی‌نگر» مراجعه کنید.