طبیعتِ در حال تغییر، والدین را در همه‌‌ی گونه‌ها و در همه‌جا وا می‌دارد تا تصمیم‌های تازه و گاهی سخت برای ایمنی نسل بعد بگیرند.به عنوان مثال روباهی در دره‌ی سن‌خواکین کالیفرنیای مرکزی زندگی می‌کند که اندازه‌ی یک گربه‌ی خانگی است. بیابان محل سکونت او، اغلب بی‌آب و علف است، اما در سال ۲۰۲۳ باران فراوان، محل سکونت او را به مرتعی سبز با علفزارهای بلند تبدیل کرد.این تغییر به ظاهر ساده، حواس روباه مادر را مختل کرد. علف‌های بلند، صداها و بوها را خفه می‌کردند. مادر دیگر نمی‌توانست از فاصله‌ی دور بچه‌هایش را ببیند و خطر یا مواد غذایی را بو بکشد. بنابراین راهکارهای همیشگی او برای تأمین غذا و ایمنی بچه‌هایش دیگر جواب نمی‌دادند. حالا او می‌بایست روش‌های دیگر را به کار بگیرد. این موقعیت به اَشکال متنوع برای گونه‌های مختلف رقم می‌خورد. زندگی ما انسان‌ها نیز مدام در حال تغییر است. اگرچه گاهی این تغییرات طبیعی نیستند و به واسطه‌ی رویکردهای نادرست قدرت‌ها ایجاد می‌شوند. با این همه، دنیای در حال تغییر ایجاب می‌کند راهکارهای تازه و متفاوتی برای ایمنی نسل بعدی به کار بگیریم.