🔺جنگ یکی از سهمگین‌ترین و دردناک‌ترین تجربه‌های جمعی بشر است. تاثیر جنگ به میدان نبرد محدود نمی‌شود و خانواده، آموزش، زبان، خیال، حافظه و حتا تصور انسان از دیگری را دگرگون می‌کند. وقتی جنگی درمی‌گیرد، کودکان نیز بخشی از آن می‌شوند؛ حتا اگر اسلحه به دست نگیرند و به جنگ نروند و حتا اگر خانه و شهرشان بمباران نشود آنان پدران غایب، مادران خسته، شهرهای ملتهب، کمبود غذا، زبان نفرت و اضطراب همیشگی را تجربه خواهند کرد. حذف جنگ از ادبیات کودک، یعنی حذف بخشی از واقعیت زیسته‌ی بسیاری از کودکان. اما پرسش اصلی اینجاست که جنگ را چگونه باید بازنمایی کرد؟ جنگ را باید در میدان نبرد به کودکان نشان داد تا سربازان و فرماندهان، قهرمانان میدان زندگی کودکان و ذهن‌شان شوند و خشونت را عریان ببینند یا جنگ را باید در جایی دیگر به تصویر کشید؟ در شهرها، خانه‌ها و آنهایی که به ظاهر از میدان اصلی دوراند؟به قلم #آزاده_خلیفی و #عادله_خلیفیدر کتابک بخوانید: 📌بازنمایی جنگ در ادبیات کودک و نوجوان- بخش اول: من مانند دشمن‌ام نیستم!🕊🕊🕊@koodaki_org