ادراک منجر به داوری در کوهستان شکلی نسبی دارد، همچنانکه کوه برای ما مسیر است. برای سنگ، شاید خانه با

ادراک منجر به داوری در کوهستان شکلی نسبی دارد، همچنانکه کوه برای ما مسیر است. برای سنگ، شاید خانه باشد. برای گیاه، زیستگاه. برای حیوانات، پناه. و برای ما، گاهی قله‌ای که باید فتح شود. از علف پرسیدند: از نگاه تو گرگ چیست؟ گفت: نجات دهنده. در واقع بزرگ‌ترین توهم کوهنورد، شاید می تواند این باشد که تصور کند آنچه درباره‌ی کوه می‌گوید، درباره‌ی کوه است. در حالی که بیشتر اوقات، درباره‌ی خودش حرف می‌زند. اگر روزی از کوه بپرسیم: انسان کیست، و هیولا کیست؟ شاید پاسخ ندهد. چون کوه هنوز به این مرحله از انسانیت نرسیده است که برای موجودات، حکم صادر کند.شاید سکوتش، عمیق‌ترین شکل فلسفه باشد. همانند پاسخ علف که گوسفندان را هیولا می دانست، و گرگ را نجات دهنده. ✍ #امیرملیحیکانال کوه و واژه، کانون فرهیختگان کوهستان🆔 @Kooh_O_Vaje