✍ درد دل یک کارمند غیر هیئت علمی وزارت بهداشت #درمان و آموزش پزشکی جناب آقای رئیس‌جمهور؛ با این حقوق چگونه زندگی کنیم؟جناب آقای رئیس‌جمهور،من کارمند وزارت بهداشت هستم؛ البته از نوع غیرهیئت‌علمی.امروز، دوم شهریور و آغاز هفته دولت است؛ روزی که قرار است از کارمند و خدمت او سخن گفته شود. اما اجازه بدهید در این روز، نه از آمار و شعار، بلکه از زندگی یک کارمند برایتان بگویم.دو روز است حقوق گرفته‌ام.هشت میلیون تومان بدهکار بودم؛ حقوق که واریز شد، همان را برای پرداخت بدهی‌ام دادم.شهریه سال گذشته مدرسه پسرم هم باقی مانده بود. مدرسه‌ای که بخشی از سال، هم حضوری و هم مجازی تعطیل بود و عملاً خبری از آموزش نبود. اما امروز برای اینکه بتوانم کارنامه‌اش را بگیرم و او را برای ادامه تحصیل در مدرسه و مقطع دیگری ثبت‌نام کنم، ۲۵ میلیون تومان از بدهی شهریه مدرسه را پرداخت کردم.پنج میلیون تومان هم شهریه کلاس زبان و ورزشش را تسویه کردم.یعنی هنوز دو روز از دریافت حقوقم نگذشته، اما بخش عمده حقوقم صرف بدهی‌ها و هزینه‌های ضروری زندگی شده است.جناب آقای رئیس‌جمهور،شانس آورده‌ام که بعد از ۲۷ سال خدمت، هنوز مستأجر نیستم؛ وگرنه واقعاً نمی‌دانم با این حقوق، باید پول اجاره خانه را از کجا تأمین می‌کردم.امروز، دوم شهریور است و حقوق من تقریباً تمام شده است.حالا سؤال ساده من این است:تا آخر ماه چه چیزی باید سر سفره خانواده‌ام ببرم؟اگر خدای نکرده یکی از اعضای خانواده‌ام بیمار شود، هزینه درمان را از کجا تأمین کنم؟اگر فرزندم نیاز به کلاس، لباس، کتاب یا هزینه‌ای ضروری داشته باشد، چه کنم؟آیا یک کارمند دولت پس از ۲۷ سال خدمت، نباید حداقل بتواند با حقوقش یک زندگی معمولی و آبرومند داشته باشد؟جناب آقای رئیس‌جمهور،امروز دلار حدود ۲۰۰ هزار تومان است و سکه امامی حدود ۲۲۲ میلیون تومان معامله می‌شود.در چنین شرایطی، آیا با حقوق ۴۰ یا ۵۰ میلیون تومانی واقعاً می‌توان زندگی کرد؟من از تجمل و زندگی اشرافی حرف نمی‌زنم.از نان، درمان، آموزش، مسکن و آرامش یک خانواده کارمند حرف می‌زنم.ما کارمندان غیرهیئت‌علمی وزارت بهداشت، سال‌هاست کار می‌کنیم، خدمت می‌کنیم و چرخ نظام سلامت را می‌چرخانیم؛ اما وقتی نوبت به معیشت خودمان می‌رسد، باید برای ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی حساب و کتاب کنیم و شرمنده خانواده باشیم.هفته دولت، اگر قرار است هفته کارمند باشد، کاش صدای کارمند هم شنیده شود.جناب آقای رئیس‌جمهور؛با این حقوق، در این اقتصاد و با این قیمت‌ها، واقعاً از شما می‌پرسم:ما تا آخر ماه چگونه زندگی کنیم؟کارمند فقط نیروی خدمت نیست؛ او هم خانواده دارد، فرزند دارد، بیمار می‌شود و حق دارد با عزت زندگی کند.🆔@kparastar