‌‌Cooperation is the fun of being and doing together – not necessarily doing something in particular. Young children usually have a feeling for being and doing together – they will cooperate in anything. There is no question of agreement or disagreement, reward or punishment; they just want to help. They cooperate instinctively, for the fun of being and doing together. But grown-up people destroy this natural, spontaneous spirit of cooperation in children by saying, ‘If you do this, I will give you that; if you don't do this, I won't let you go to the cinema,’ which introduces the corruptive element. So, real cooperation comes not through merely agreeing to carry out a project together, but with the joy, the feeling of togetherness, because in that feeling there is not the obstinacy of personal ideation, personal opinion. When you know such cooperation, you also know when not to cooperate, which is equally important. It is necessary for all of us to awaken in ourselves this spirit of cooperation, for then it will not be a mere plan or agreement which causes us to work together, but an extraordinary feeling of togetherness, the sense of joy in being and doing together without any thought of reward or punishment.Jiddu Krishnamurti From "Think on These Things"همکاری، لذّتِ با هم بودن و با هم انجام دادن است؛ نه لزوماً انجام دادنِ کاریِ خاص. کودکانِ خردسال معمولاً حسّی از با هم بودن و با هم انجام دادن دارند؛ آنها در هر کاری همکاری می‌کنند. در اینجا سخنی از موافقت یا مخالفت، پاداش یا تنبیه در میان نیست؛ آنها فقط می‌خواهند کمک کنند. آنها به‌طور غریزی همکاری می‌کنند، از سرِ لذّتِ با هم بودن و با هم انجام دادن.امّا بزرگسالان این روحیۀ طبیعی و خودجوشِ همکاری را در کودکان از بین می‌برند؛ با گفتنِ این‌که: «اگر این کار را بکنی، آن را به تو می‌دهم؛ اگر این کار را نکنی، نمی‌گذارم به سینما بروی.» و بدین‌گونه، عنصرِ فسادآمیز واردِ رابطه می‌شود.بنابراین، همکاریِ واقعی صرفاً از این راه به وجود نمی‌آید که با یکدیگر توافق کنیم طرحی را اجرا کنیم؛ بلکه با شادی و احساسِ با هم بودن پدید می‌آید؛ زیرا در چنین احساسی، سرسختیِ ناشی از تصوّرِ شخصی و نظرِ شخصی وجود ندارد.وقتی چنین همکاری‌ای را می‌شناسید، همچنین می‌دانید که چه وقت نباید همکاری کنید؛ و این نیز به همان اندازه مهم است.برای همۀ ما ضروری است که این روحیۀ همکاری را در خود بیدار کنیم؛ زیرا در آن صورت، چیزی که ما را به کارِ مشترک وامی‌دارد، صرفاً یک نقشه یا یک توافق نخواهد بود، بلکه احساسِ شگفت‌انگیزی از با هم بودن خواهد بود؛ احساسِ شادیِ با هم بودن و با هم انجام دادن، بی‌آن‌که هیچ اندیشه‌ای از پاداش یا تنبیه در میان باشد.جیدو کریشنامورتیاز «به این چیزها بیندیش»@Krishnamurti