‌I hope we are thinking together, observing together, as two friends walking along a road and seeing what is around us, not only what is very close and immediately perceived, but what is in the distance. We are taking the journey together, perhaps affectionately, hand in hand – two friends amicably examining the complex problem of life, neither of them leader or guru, because when one sees actually that our consciousness is the consciousness of the rest of mankind, then one realises that one is both the guru and the disciple, the teacher as well as the pupil, because all that is in one’s consciousness. That is a tremendous realisation. So as one begins to understand oneself deeply, one becomes a light to oneself and not dependent on anybody, on any book or on any authority – including that of the speaker – so that one is capable of understanding this whole problem of living and of being a light to oneself.Jiddu Krishnamurti "The Network of Thought"امیدوارم که با هم بیاندیشیم و با هم مشاهده کنیم؛ همچون دو دوستی که در جاده‌ای در کنارِ هم قدم می‌زنند و آنچه را پیرامونِ خود هست می‌بینند؛ نه فقط آنچه بسیار نزدیک و بی‌درنگ درک می‌شود، بلکه آنچه را در دوردست نیز هست. ما این سفر را با هم می‌پیمائیم؛ شاید با مهر، دست در دستِ هم؛ دو دوستی که با صمیمیت مسئلۀ پیچیدۀ زندگی را بررسی می‌کنند، بی‌آنکه هیچ‌یک رهبر یا مرشد باشد. زیرا هنگامی که انسان حقیقتاً درمی‌یابد که إشعارِ او همان إشعارِ دیگرِ انسان‌هاست، آن‌گاه درمی‌یابد که هم مرشد است و هم شاگرد، هم آموزگار است و هم آموزنده؛ زیرا همۀ آن‌ها در إشعارِ خودِ او حضور دارند. این، دریافتی بس عظیم است.بنابراین، هنگامی که انسان آغاز می‌کند به عمیقاً فهمیدنِ خویشتن، خود به چراغِ راهِ خویش بدل می‌شود و دیگر به هیچ‌کس، به هیچ کتابی و به هیچ مرجعی وابسته نیست ــ حتی به مرجعیتِ گوینده ــ و از این‌رو تواناییِ آن را می‌یابد که همۀ این مسئلۀ زندگی کردن را دریابد و خود، چراغِ راهِ خویش باشد.جیدو کریشنامورتیاز کتابِ «شبکۀ اندیشه»@Krishnamurti