‌ناشناسی ما می‌خواهیم مشهور شویم، به عنوان نویسنده، به عنوان شاعر، به عنوان نقاش، به عنوان سیاستمد

‌ناشناسی ما می‌خواهیم مشهور شویم، به عنوان نویسنده، به عنوان شاعر، به عنوان نقاش، به عنوان سیاستمدار، به عنوان خواننده یا هر چه دوست دارید. چرا؟چون ما به کاری که انجام می‌دهیم واقعاً عشق نداریم. اگر شما به آواز خواندن عشق بورزید، یا به نقاشی، یا به نوشتن شعر، اگر شما واقعاً آن را دوست داشته باشید... ...دغدغه‌ای ندارید که مشهور باشید یا نباشید. اینکه بخواهیم مشهور باشیم، جلف، مبتذل و احمقانه است...هیچ معنایی ندارد.اما به دلیل اینکه ما به کاری که انجام می‌دهیم عشق نداریم، می‌خواهیم خودمان را به وسیلهٔ شهرت غنا ببخشیم.آموزش کنونی ما فاسد است چرا که به ما تعلیم می‌دهد به موفقیت عشق بورزیم و نه به آنچه که انجام می‌دهیم.نتیجه بسیار مهم‌تر از عمل شده است.می‌دانید، خیلی خوب است که درخشش خود را زیر کاسه‌ای پنهان کنیم. ناشناس باشیم.عشق ورزیدن به کاری که انجام می‌دهیم، و نه اینکه آن کار را در معرض نمایش بگذاریم.خوب است که بدون هیچ نام و شهرتی مهربان باشیم.شما، البته، به اینصورت مشهور نمی‌شوید. عکس شما در روزنامه‌ها ظاهر نمی‌شود.شما فقط انسانی هستید خلاق که به طور ناشناس زندگی می‌کند... ...و در این حالت، غنا و زیبایی عظیمی نهفته است.جیدو کریشنامورتی@Krishnamurti