‌Are you actually observing your life and actually observing how you look at it? Do you look at it w

‌Are you actually observing your life and actually observing how you look at it? Do you look at it with an image or conclusion, and therefore do not come directly into contact with it? When you look at the life of your daily existence, not at a theoretical life, not at an abstract life where all human beings are one, all is love – when you observe it, you see that you are looking with your past knowledge. You are looking with all the images, tradition and accumulation of human experience. That prevents you from actually looking. It is a fact that must be realised, that to observe your life actually, you must look at it afresh; that is, to look at it without any condemnation, without any ideal, without any desire to suppress it or change it; just to observe. Are you doing this? Are you using the speaker as a mirror in which you see your own life? Are you seeing that looking at it from a conclusion prevents you from looking at it directly, from being in contact with it? Are you doing this? If you don’t do it now, you won’t do it later. If you are not doing it, don’t bother to listen – look at the sky, look at a tree, look at the beauty of light, look at the clouds with their curves, with their delicacy. If you look without any image, you have understood your own life.Jiddu Krishnamurti From "Inward Revolution"آیا واقعاً زندگیِ خود را مشاهده می‌کنید؟ و آیا واقعاً مشاهده می‌کنید که چگونه به آن می‌نگرید؟ آیا با یک تصویر ذهنی یا نتیجه‌گیری به آن نگاه می‌کنید و بنابراین هرگز به‌طورِ مستقیم با آن تماس پیدا نمی‌کنید؟وقتی به زندگیِ روزمرهٔ خود نگاه می‌کنید ــ نه به یک زندگیِ نظری، نه به یک زندگیِ انتزاعی که در آن می‌گویند همهٔ انسان‌ها یکی هستند و همه‌چیز عشق است ــ آیا می‌بینید که با دانشِ گذشتهٔ خود به آن می‌نگرید؟ با همهٔ تصویرهای ذهنی، سنت‌ها و انباشتِ تجربهٔ بشری به آن نگاه می‌کنید. همین‌ها مانعِ دیدنِ واقعی می‌شوند.این حقیقتی است که باید عمیقاً درک شود: اگر می‌خواهید زندگیِ خود را آن‌گونه که هست مشاهده کنید، باید هر بار آن را تازه ببینید؛ یعنی بدونِ هیچ محکوم‌کردنی، بدونِ هیچ آرمانی، بدونِ هیچ میلِ به سرکوب یا تغییرِ آن؛ فقط مشاهده کنید.آیا چنین می‌کنید؟آیا از گوینده همچون آینه‌ای استفاده می‌کنید که در آن زندگیِ خود را ببینید؟ آیا می‌بینید که نگاه‌کردن از دریچهٔ یک نتیجه‌گیری، مانعِ دیدنِ مستقیم و تماسِ بی‌واسطه با واقعیت می‌شود؟آیا اکنون این کار را می‌کنید؟ اگر اکنون نکنید، بعداً هم نخواهید کرد. اگر این کار را نمی‌کنید، زحمتِ گوش‌دادن را هم به خود ندهید؛ به آسمان نگاه کنید، به درختی نگاه کنید، زیباییِ نور را ببینید، به ابرها با انحناها و ظرافت‌شان بنگرید.اگر بدونِ هیچ تصویرِ ذهنی نگاه کنید، زندگیِ خود را درک کرده‌اید.جیدو کریشنامورتیاز کتاب "انقلابِ درونی"@Krishnamurti