‌I hope we are thinking together, observing together, as two friends walking along a road and seeing what is around us, not only what is very close and immediately perceived, but what is in the distance. We are taking the journey together, perhaps affectionately, hand in hand – two friends amicably examining the complex problem of life, neither of them leader or guru, because when one sees actually that our consciousness is the consciousness of the rest of mankind, then one realises that one is both the guru and the disciple, the teacher as well as the pupil, because all that is in one’s consciousness. That is a tremendous realisation. So as one begins to understand oneself deeply, one becomes a light to oneself and not dependent on anybody, on any book or on any authority – including that of the speaker – so that one is capable of understanding this whole problem of living and of being a light to oneself.Jiddu Krishnamurti From "The Network of Thought"امیدوارم که با هم بیندیشیم، با هم مشاهده کنیم؛ همچون دو دوستی که در جادّه‌ای گام می‌زنند و آنچه را پیرامونشان است می‌بینند؛ نه فقط آنچه بسیار نزدیک است و بی‌درنگ ادراک می‌شود، بلکه آنچه را در دوردست نیز هست.ما این سفر را با هم می‌پیماییم؛ شاید با محبّت، دست در دستِ یکدیگر؛ دو دوستی که با صمیمیت، مسئلۀ پیچیدۀ زندگی را بررسی می‌کنند؛ بی‌آنکه هیچ‌یک رهبر یا گورو باشد. زیرا وقتی انسان واقعاً ببیند که إشعارِ او، إشعارِ همۀ بشریت است، درمی‌یابد که هم گورو(مُرشِد) است و هم شاگرد، هم آموزگار است و هم آموزنده؛ زیرا همۀ آن‌ها در إشعارِ او حضور دارند.این، دریافتی بس عظیم است.پس، هنگامی که انسان آغاز می‌کند خود را عمیقاً بشناسد، خود چراغِ خویش می‌شود و دیگر به هیچ‌کس، به هیچ کتابی، و به هیچ اُتوریته‌ای ــ از جمله اُتوریتۀ گوینده ــ وابسته نیست. در این صورت، انسان قادر است همۀ مسئلۀ زندگی را بفهمد و خود، چراغِ خویش باشد.جیدو کریشنامورتیاز کتاب «شبکۀ اندیشه»@Krishnamurti