عبور از لایه‌های پدافندی برخلاف یک موشک بالستیک معمولی که مسیر ثابتی را طی می‌کند و قابل ردیابی و ر

عبور از لایه‌های پدافندی برخلاف یک موشک بالستیک معمولی که مسیر ثابتی را طی می‌کند و قابل ردیابی و رهگیری است، منابع مذکور می‌گویند خیبرشکن می‌تواند در مرحله نهایی فرود خود به‌سرعت مسیرش را تغییر دهد؛ قابلیتی که به آن اجازه می‌دهد از پدافند هوایی عبور کند…بحث جنجالی در ایکسطبق این گزارش، تهدید ناشی از فناوری جدید ایران موجب شکل‌گیری یک بحث عمومی شده است. این اتفاق زمانی رخ داد که «بری مک‌کافری» ژنرال چهارستاره بازنشسته ارتش آمریکا در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که آمریکا «احتمالاً برای همیشه دسترسی خود به ۱۵ پایگاه در خلیج فارس را از دست داده است». دلیل آن نیز حملات موشکی و پهپادی ایران بود.پست مک‌کافری بیش از ۳.۸ میلیون بازدید داشته و در محافل نظامی و اطلاعاتی آمریکا بحثی را درباره این موضوع برانگیخته که آیا دولت ترامپ پیش از آغاز جنگی که بدون تحریک قبلی آغاز شده، به اندازه کافی برای حمله موشکی ایران برنامه‌ریزی کرده بود یا خیر.مک‌کافری در واکنش به پستی در ایکس نوشته بود که حملات متقابل ایران تقریباً پایگاه آمریکا در بحرین را نابود کرده است؛ پایگاهی که ستون اصلی قدرت دریایی آمریکا در منطقه خلیج فارس محسوب می‌شود.این پایگاه همچنین پشتیبانی لجستیکی، تدارکاتی و عملیاتی را برای کشتی‌ها، هواپیماها و نیروهای آمریکایی و ائتلاف در سراسر منطقه فراهم می‌کند.مک‌کافری نوشت: «ایران اکنون در موقعیتی قرار دارد که دسترسی به کشورهای خلیج فارس را کنترل کند. آمریکا مجبور خواهد شد درباره دسترسی جدید در غرب عربستان سعودی، اسرائیل و جنوب اروپا مذاکره کند.»او در گفت‌وگو با یو‌اس‌ای تودی گفت توانمندی موشکی ایران، به‌ویژه خیبرشکن، در مرکز نتیجه‌گیری او درباره بیش از حد آسیب‌پذیر بودن پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس قرار دارد.او گفت این موشک چابک است، ایران آن را به‌خوبی پنهان می‌کند و تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه نمی‌توانند به‌طور کامل در برابر آن دفاع کنند. قابلیت‌های این موشک به معنای «یک تغییر قابل‌توجه در فناوری» است.مک‌کافری گفت: «هنگامی که موشک وارد مرحله بازگشت به جو می‌شود، می‌تواند نقطه برخورد خود را تغییر دهد» و این موضوع «محاسبات ارتش آمریکا درباره نحوه اصابت به آن» با استفاده از سامانه‌های پیشرفته دفاع موشکی را به‌طور آشکاری پیچیده می‌کند.او گفت: «کافی است یک، دو یا سه فروند از آنها عبور کنند؛ ناگهان با یک اثر بالقوه فاجعه‌بار مواجه خواهید شد.»مک‌کافری و هکت هر دو گفتند خیبرشکن و دیگر موشک‌های ایرانی، در کنار استفاده تهاجمی ایران از پهپادهای پیشرفته، خسارت قابل‌توجهی به پایگاه‌های ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی آمریکا و همچنین اردوگاه‌های کوچک‌تر در سراسر منطقه وارد کرده‌اند.بررسی یواس‌ای تودی از تحقیقات کنگره، ارزیابی‌های دفاعی و سوابق عمومی، در کنار مصاحبه‌های متعدد، این ارزیابی را تأیید می‌کند.گزارش یواس‌ای تودی همچنین نشان می‌دهد آسیب‌پذیری آمریکا در برابر موشک‌های ایران پیش از جنگ برای مقام‌های آمریکایی غافلگیرکننده نبوده است.مک‌کافری ادعا کرده حملات موشکی خیبرشکن ایران به سرزمین‌های اشغالی در سال ۲۰۲۴ تا حد زیادی ناکارآمد بود، اما نسخه‌های جدیدتر این موشک در جنگ کنونی خسارت‌های گسترده‌ای ایجاد کرده‌اند که پنتاگون آنها را تایید نکرده است.به گفته او، این خسارت‌ها شامل رادارهای آمریکا، سامانه‌های ارتباطات تاکتیکی، سامانه‌های دفاع موشکی، هواپیماهای سوخت‌رسان هوایی، هواپیماهای آواکس و دیگر هواپیماهای گران‌قیمتی بوده که در حالی که در فرودگاه پارک شده بودند، منهدم شدند.مک‌کافری گفت: «ایرانی‌ها ۶ هزار پهپاد و موشک بالستیک شلیک کردند و ما ۱۵۰۰ فروند را رهگیری کردیم. بنابراین تعداد زیادی از آنها عبور کردند و خسارت عظیمی وارد کردند.»پاسخ سریع به تجاوزیو‌اس‌ای‌ تودی در ادامه گزارش خود نوشته که آسیب‌پذیری آمریکا در برابر موشک‌های ایران یک راز نیست و پنتاگون و سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا دهه‌هاست از این موضوع اطلاع دارند و در سکوت، آن را قابل مدیریت ارزیابی کرده بودند.اما ترامپ پس از آغاز جنگ، ایران را به انجام حمله متقابل تحریک کرد. تهران ظرف چند دقیقه زرادخانه خود را علیه اهداف نظامی و دولتی در سراسر منطقه به کار گرفت.مک‌کافری گفت که پاسخ ایران در این جنگ نه‌تنها برای پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه ویرانگر بوده، بلکه برای متحدان آمریکا که میزبان این پایگاه‌ها هستند نیز خسارت‌بار بوده است؛ موضوعی که موجب بازنگری گسترده درباره این مسئله شده که آیا این پایگاه‌ها در آینده بیشتر به اهدافی بی‌دفاع و آسان برای حمله تبدیل خواهند شد یا همچنان مراکز نظامی ژئواستراتژیک باقی می‌مانند.گزارش تحقیقی وال‌استریت ژورنال نیز با این ارزیابی همراستا بوده و این روزنامه نوشته خسارت‌های گسترده ناشی از حملات موشکی و پهپادی ایران باعث شده آمریکا در حال بازنگری در کل حضور نظامی خود در منطقه باشد.تاثیر خیبرشکنایران نخستین بار در سال ۲۰۲۲ موشک خیبرشکن را معرفی کرد. «جیم لمسون» تحلیلگر پیشین سیا گفت سامانه هدایت خیبرشکن به آن اجازه می‌دهد مسیر خود را اصلاح کرده و به‌سرعت مانور دهد تا با دقتی در حدود ۱۰ متر به هدف اصابت کند. این موضوع با توجه به مسافتی که موشک طی می‌کند، یک دستاورد بزرگ است.لمسون گفت توانایی این موشک برای «مانور در مرحله پایانی» باعث می‌شود بتواند «به‌طور کامل از دو یا سه رهگیر» شلیک‌شده از سوی نیروهای دشمن فرار کند.به گفته لمسون، ایران از سال ۲۰۲۴ به بعد توانسته این موشک را به تهدیدی به‌ویژه مرگبار برای ۳۰ تا ۴۰ هزار نیروی آمریکایی مستقر در منطقه تبدیل کند.به گفته لمسون، مک‌کافری و هکت، همزمان با این به‌روز‌رسانی موشکی، توان دفاعی آمریکا نیز کاهش یافته است. دلایل آن نیز حملات ایران به سایت‌های راداری و پدافند هوایی آمریکا و متحدانش در سراسر منطقه و هم به دلیل کاهش ذخایر رهگیرهای موشکی آمریکاست.لمسون گفت: «آنها توانسته‌اند هم از نظر فناوری و هم از نظر عملیاتی و تاکتیکی خود را تطبیق دهند، اثربخشی‌شان در برابر آمریکا را افزایش دهند و به‌طور مؤثر از آسیب‌پذیری‌های آمریکا بهره‌برداری کنند تا بتوانند درگیری با آمریکا را ادامه دهند و تسلیم نشوند.»پایگاه‌هایی که امن نیستنددر ۱۷ ژوئیه، موشک‌های بالستیک و پهپادهای ایرانی به پایگاه هوایی موفق السلطی در اردن، در منطقه‌ای بیابانی در ۶۰ مایلی شمال شرقی امان، حمله کردند که سه کشته برجا گذاشت.تصاویر ماهواره‌ای که چند روز بعد ثبت شدند، ابعاد حمله را نشان دادند. چندین نقطه برخورد مشاهده شد از جمله دو آشیانه هواپیما هدف قرار گرفته و احتمالاً منهدم شده بودند و تأسیسات پهپادی نیز مورد اصابت قرار گرفته بود. تصاویر همچنین خسارت سنگین به واحدهای مسکونی محل استقرار نظامیان را نشان می‌داد.هکت که زمانی در سفارت آمریکا در اردن فعالیت می‌کرد، این حمله را یک «آزمون واقعی رزمی» خیبرشکن علیه پایگاه‌های آمریکا در اردن توصیف کرد.هر سه تحلیلگر توافق داشتند که با توجه به نبود شفافیت از سوی پنتاگون درباره حملات، نمی‌توان با دقت مشخص کرد موشک‌های ایرانی مانند خیبرشکن چه میزان خسارت به منافع آمریکا و متحدان این کشور در منطقه وارد کرده‌اند.مک‌کافری گفت: «واقعیت مهم‌تر این است که این تصور وجود داشته که اسرائیل، اردن و عربستان سعودی و همچنین دیگر متحدان آمریکا که میزبان پایگاه‌های آمریکایی هستند، مانند قطر و بحرین، امن هستند اما واضح است که آنها امن نیستند.»