#سخن_شبدر آغوشِ وطن ؛ از شیرِ مادر تا خاکِ پناه🔸 هنگامی که از «وطن» سخن می‌گوییم، تنها از یک محدوده جغرافیایی یا مرزهای روی نقشه حرف نمی‌زنیم؛ ما از همان ریشه‌ای سخن می‌گوییم که در وجودمان جاری است. وطن برای ما، فراتر از یک مکان، همان معنای «مادر» است.مادر، نخستین پناهگاه ماست. او با مهربانیِ بی‌کران، شیرِ حیات را به دهان ما می‌رساند و با آغوش گرم خود، ما را از سرمای جهان محافظت می‌کند تا گام به گام، بزرگ شویم و قد علم کنیم. اما این پیوند، تنها به کالبد و جسم ما محدود نمی‌شود؛ چرا که وقتی از آغوش مادر فاصله می‌گیریم، در آغوشِ خاک او هستیم.خاکِ این سرزمین، همان مادری است که بی‌صدا و بی‌ادعا، ما را تغذیه می‌کند. همان خاک است که از دل خود، میوه‌ها و گیاهان را می‌رویاند تا جان ما از آن‌ها نیرو بگیرد. هر ذره از این خاک، گویی بخشی از محبت مادر را در خود نهفته دارد؛ خاک هم همان‌گونه که مادر ما را در کودکی در آغوش گرفته بود، اکنون نیز در نهایتِ سفر، ما را در دل خود پناه می‌دهد و به خود بازمی‌گرداند.این پیوند میان «مادر» و «خاک»، پیوند میان «رشد» و «ریشه» است. اگر مادر، مراقبِ شکوفاییِ ماست، خاک نیز نگهبانِ اصالت و هویت ماست. پس عزت خود را از همین دو آغوش جستجو کنید: آغوش مادری که جانمان را بخشیده و آغوش وطنی که پناهگاهِ ابدیِ روح و جسم ماست.خلاصه اینکه #کوراباز برای ما مادر است که بدون توقع ما را تغذیه میکند و خاکش نیز ما را به آغوش میگیردمادر دوست داشتنی است و خاک نیز دوست داشتنیمدیریت کانال کورعباسلو 🆔 @kurabaz 🔷🆔 @kurabazkanal ✅#کانال‌کورعباسلو‌کوراباز 🇮🇷