مهاجرت ذهنی و اجتماعی؛ وقتی آدم‌ها بدون ترک کشور، از جامعه فاصله می‌گیرندامیرحسین جلالی ندوشن، روان‌

مهاجرت ذهنی و اجتماعی؛ وقتی آدم‌ها بدون ترک کشور، از جامعه فاصله می‌گیرندامیرحسین جلالی ندوشن، روان‌پزشک، از گسترش نوعی «مهاجرت ذهنی و اجتماعی» در ایران می‌گوید؛ وضعیتی که در آن افراد، بدون خروج از کشور، سرمایه، انرژی و مشارکت اجتماعی خود را پس می‌گیرند و زندگی‌شان را در انتظار فرصتی برای مهاجرت تنظیم می‌کنند.تداوم بحران‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و نظامی باعث شده افق برنامه‌ریزی کوتاه‌تر شود و زندگی از «ساختن آینده» به «اداره کردن امروز» تغییر کند. ناامنی شغلی و بی‌ثباتی نیز بسیاری را به تعویق یا کنار گذاشتن اهدافی مانند خرید خانه، ادامه تحصیل، فرزندآوری و سرمایه‌گذاری سوق داده است.کسانی که امکان مهاجرت ندارند، ممکن است به زندگی خصوصی پناه ببرند و از مشارکت اجتماعی فاصله بگیرند؛ پدیده‌ای که به گفته او می‌تواند پیامدهایی مانند خشم، نگرانی دائمی، اختلال خواب، تعارض خانوادگی، کاهش تمرکز، افت بهره‌وری و بی‌اعتمادی داشته باشد.او تأکید می‌کند که تاب‌آوری را نباید با سکوت و عادت‌کردن به بحران اشتباه گرفت.@kuyum