مروری بر واریانت‌های مداخله‌گر هموگلوبین در اندازه‌گیری هموگلوبین A1c‌سجّاد بختیاریکارشناس علوم آزما

مروری بر واریانت‌های مداخله‌گر هموگلوبین در اندازه‌گیری هموگلوبین A1c‌سجّاد بختیاریکارشناس علوم آزمایشگاهیکارشناس ارشد بیوشیمی بالینیدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی چکیده:هموگلوبین A1c (HbA1c) از آنجا که مستقیماً با خطرات عوارض دیابت مرتبط است، به‌طور معمول برای نظارت طولانی مدت قند خون در افراد مبتلا به دیابت شیرین استفاده می‌شود. صحت اندازه‌گیری HbA1c ممکن است تحت تأثیر وجود واریانت‌های هموگلوبین (Hb) یا سطوح بالا هموگلوبین جنینی (HbF) قرار گیرد. اثر هر واریانت یا HbF افزایش یافته باید در مورد هر روش خاص بررسی شود.رایج‌ترین واریانت‌های Hb در سراسر جهان HbS، HbE، HbC و HbD است. همه این واریانت‌ها متعاقب جایگزینی یک اسید آمینه در زنجیره β هموگلوبین هستند. HbF هموگلوبین اصلی در طول زندگی داخل رحمی است. در پایان سال اول زندگی، HbF به مقادیر نزدیک به سطح بزرگسالان (تقریباً 1%) کاهش می‌یابد. با این حال، افزایش مقدار HbF ممکن است در شرایط خاص پاتولوژیک یا در تداوم ارثی هموگلوبین جنینی (HPFH) رخ دهد. طی سال‌های گذشته در برخی مقالات، اثرات این چهار واریانت رایج Hb و افزایش HbF شرح داده شده است.با برخی روش‌ها تداخل بالینی قابل‌توجهی برای هر یک از این واریانت ها وجود دارد. در ادامه خلاصه‌ای ارائه شده که نشان می‌دهد کدام روش‌ها تحت تأثیر حضور واریانت‌های هتروزیگوت S، E، C و D و HbF افزایش یافته قرار می‌گیرند. روش‌ها بر اساس نوع (ایمونواسی، کروماتوگرافی تبادل یونی مایع با کارایی بالا، بورونات افینیتی و غیره) با مشخص کردن اینکه آیا نتیجه به‌طور کاذب با وجود یک واریانت Hb افزایش یا کاهش می‌یابد، تقسیم می‌شوند. آزمایشگاه‌ها با توجه به این تداخلات، باید از محدودیت‌های روش خود آگاه باشند.https://medlabnews.ir/%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%88%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%86%d8%aa%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%af%d8%a7%d8%ae%d9%84%d9%87%da%af%d8%b1-%d9%87%d9%85%d9%88%da%af/