❌ ایران و بحران جدی کم آبی و سوء مدیریت منابع آب 🚰🎙مصاحبه با کاوه مدنی در مورد ورشکستگی آبی ایران ▪️آب اقتصاد است. آب اشتغال است. آب غذاست. آب سلامت است. آب انرژی است. آب صلح است، آرامش است، وحدت است، امنیت است... وقتی نگاهمان را به آب عوض می‌کنیم، می‌فهمیم ریشه بسیاری از مشکلات مرتبط با آب خارج از حیطه آن است و راه‌حل‌های آن نیز شاید خارج از حوزه آب باشد. ▪️در علم می‌گوییم در شرایط بحران رویکرد جبران است. رویکرد حذف مشکل است. باید بپذیریم شکست خورده‌ایم و باید با شرایط جدید خودمان را تطبیق دهیم... ما در شرایط ورشکستگی آبی نیز رویکردمان چنین است. می‌پذیریم که اتفاق بدی افتاده است. بخشی از انرژی را برای جبران می‌گذاریم و بخش بزرگی از انرژی خود را برای سازگاری و تطبیق صرف می‌کنیم.▪️ما باید بر سازگاری تاکید کنیم. اگر این شرایط را نپذیریم در واقع در انکار زندگی می‌کنیم و واقعیت را منکر می‌شویم. انکار واقعیت، هزینه تطبیق را بیشتر می‌کند. مثلاً کاری که با تهران کرده‌ایم. ما گفته‌ایم که تهران شهر خشکی نیست و رفته‌ایم و در جای‌جای شهر چمن کاشته‌ایم که آب می‌خواهد و جمعیت شهر بیشتر و بیشتر شده است و این شهر روزبه‌روز آب بیشتری می‌خواهد و این هزینه تطبیق را بالا برده است.▪️اگر ما فرآیند تطبیق (سازگاری) را فراموش کنیم، گذاری نخواهد بود. اگر ما فقط به خسارت دادن به کشاورزان بسنده کنیم و بگوییم حالا که باران نیامده و شما ضرر کرده‌اید، پس ما خسارت می‌دهیم، راه به جایی نمی‌بریم. معمولاً رویکردها این شکلی است. چون دولت‌ها کوتاه‌مدت و موقتی هستند. من اعتقادم این است که کشور ما بیش از هر چیز به توسعه صنعتی نیاز دارد. در شرایط کم‌آبی این قضیه حتی جدی‌تر و مهم‌تر است.▪️فراموش نکنیم یک مثل شبه‌علمی است که می‌گوید ما هیچ‌وقت کمبود آب نداریم بلکه مشکل کمبود آب ارزان داریم. در کشور ما هزینه آب دارد بالا می‌رود. قیمت تمام‌شده بالا می‌رود و ما باید در مقابل تحرکی در پاسخ به این شرایط داشته باشیم. یعنی اگر محصولی از نظر استراتژیک توجیهی ندارد از کاشت آن جلوگیری شود. ▪️واقعیت این است که مدیریت ما در ایران مدیریتی واکنشی است. باید بحرانی به وجود بیاید تا برای مقابله با آن اقدام شود. مدیریت ما مدیریت پیشگیرانه نیست. کشور نیاز دارد در سیاست‌هایش در برابر بحران بازنگری کند. ما چرا باید دائم در مقابل اتفاقات مغلوب شویم؟ ▪️تغییراتی که می‌خواهیم در حوزه آب رخ بدهد، تدریجی نیستند و انقلابی هستند. بنابراین غیرواقعی هستند و شکاف بین مسوولان و منتقدان بیشتر می‌شود.▪️در علم اقتصاد به این وضعیت ناهنجار می‌گوییم تراژدی منابع مشترک! یعنی من به فکر منافع کوتاه‌مدت خودم هستم. فکر می‌کنم اگر به فکر منافع جمعی باشم، دیگران نیستند پس خرد جمعی را فراموش می‌کنم و به خرد فردی رجوع می‌کنم. نهایتاً هر کدام زیر پایمان را در قایق سوراخ می‌کنیم و همه با هم غرق می‌شویم.🔗 لینک مصاحبه کاملhttps://goo.gl/6j3PrU🗣 @KavehMadani