چرا سِنِکا میگفت :برای اینکه شاد و آرام باشی باید دو چیز رو از خودت دور کنی، ترس از آینده ی بد و خاط

چرا سِنِکا میگفت :برای اینکه شاد و آرام باشی باید دو چیز رو از خودت دور کنی، ترس از آینده ی بد و خاطره گذشته تلخ!ایگوی ما عاشق نقش قربانی هست، مدام نوار های کهنه رو پخش میکنه، مدام باعث میشه از خودت بپرسی:" اگه اون اشتباه رو نکرده بودم.. "" اگه اون حرف و نزده بودم.. "" اگه فلان کار رو میکردم.. "و هویت امروز ما رو به اشتباهی که دیروز انجام دادیم گره میزنه..اما چنگ زدن ب گذشته حماقته!گذشته برای همیشه مرده، هیچ اقیانوسی از اشک و حسرت نمیتونه حتی یک ثانیه از گذشته رو تغییر بده!وقتی انرژیمون رو صرف نشخوار زخم ها میکنیم، درحال دزدیدن از تنها داراییِ واقعیمون، یعنی لحظه حال هستیم!از طرف دیگه هیولای دوم، در کمینه! اگر گذشته یه قبرستانه، آینده یه اتاق تاریک پر از اشباحِ خیالیه!با قدرت تخیلمون بدترین سناریوهارو برای فردا میسازیم..سِنِکا به درستی میگفت: ما در تخیلاتمان بیشتر از واقعیت رنج میبریم!ایگو مارو فریب میده، میخواد مارو متقاعد کنه با نگران بودن و استرس کشیدن درحال انجام کار مفیدی هستیم!حالا فکر کن این دو وزنه رو از پات باز کنی، یهو میبینی حسرت گذشته و وحشت آینده از بین رفته و تنها یه چیز باقی مونده..تنها چیزی ک تابحال واقعی بوده یعنی همین لحظه!