بسياري از شهدا، با زبان روزه شهيد شدند. برخي از رزمندگان ، سهميه ناهارشان را مي گرفتند، اما آن را به هم رزم هايشان مي دادند و خودشان روزه مي گرفتند. اولين بار كه در جبهه رفتم، نزديك شب قدر بود. شب قدر كه رسيد، به اتفاق چندين تن از هم رزم هايم، به محل برگزاري…بين دزفول و انديمشك، منطقه اي بود كه درخت های پرتقال و اكاليپتوس زيادی داشت، ما اسمش را گذاشته بوديم جنگل. نيروهای بعثی بعد از آنكه پادگان را بمباران كرده بودند. نيروهايشان را در آن جنگل استتار كرده بودند.آنجا ديگر تپه نداشت، اما بچه ها خودشان حفره هایی كنده بودند و داخل آن می رفتند و در تنهایی عجيبی با خدا راز و نياز مي كردند.#خاطرات_شهيدرضا_صادقی_یونسی@Lale_haye_khaki