شب تاریک روحاز سن خوآن دِ لا کروز۱.در شبی تاریک،با عشقی سوزان و بی‌قرار،ـ چه سعادتی! ـبی‌آنکه کسی مر

شب تاریک روحاز سن خوآن دِ لا کروز۱.در شبی تاریک،با عشقی سوزان و بی‌قرار،ـ چه سعادتی! ـبی‌آنکه کسی مرا ببیند، بیرون شدم؛در حالی که خانه‌ام در آرامش فرو رفته بود.۲.در تاریکی و در امان،از نردبان راز، در جامه‌ای مبدّل،ـ چه سعادتی! ـدر تاریکی و نهان،در حالی که خانه‌ام در آرامش فرو رفته بود.۳.در آن شب خجسته،در نهان، بی‌آنکه کسی مرا ببیند،و خود نیز چیزی نبینم،بی هیچ نور و راهنمایی دیگر،جز آن شعله که در دل من می‌سوخت.۴.همان نور مرا رهبری می‌کرد،استوارتر از آفتاب نیمروز،به سوی جایی که او چشم به راه من بود؛او را نیک می‌شناختم،و آنجا هیچ‌کس جز او نبود.۵.ای شب راهنما!ای شبی دل‌انگیزتر از سپیده‌دم!ای شبی که عاشق رابا معشوق خویش یکی ساختیو عاشق را به خودِ عشق بدل کردی.۶.بر سینهٔ گل‌بار من،که تنها برای او نگاه داشته شده بود،او آرمید و به خواب رفت؛و من در آغوشش داشتم،و نسیمِ سروها بر او باد می‌زد.۷.آنگاه که گیسوانش در نسیمکه از برج می‌وزید، شناور شد،با دستِ لطیف خویشبر گردنم نوازشی زد،و هر حس و ادراکی از من رخت بربست.۸.در بی‌خودیِ محض گم شدم،سرم بر سینهٔ محبوبم آرام گرفته بود؛از خود و از همه چیز رها شدم،و در میان سوسن‌ها، فراموشِ جهان،همهٔ اندوه‌ها و دغدغه‌هایم را واگذاشتم.