از دلِ یک منتظر…گاهی فکر می‌کنم داغِ پدر برای فرزند، فقط اشک و اندوه نیست؛گاهی یک مسیر است… یک عهد ا

از دلِ یک منتظر…گاهی فکر می‌کنم داغِ پدر برای فرزند، فقط اشک و اندوه نیست؛گاهی یک مسیر است… یک عهد است… یک بیدارباش.امام حسن عسکری علیه‌السلام رفتند،اما برای ما میراثی گذاشتند که اگر بفهمیم، شاید معنای واقعیِ انتظار را بفهمیم:منتظر بودن، فقط دعا برای ظهور نیست؛منتظر بودن یعنی خودت را برای روزی آماده کنی که مولایت ظهور می‌کند.یعنی اگر امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف امروز به سراغ زندگی من بیاید،از من راضی باشد…یعنی دروغ را کنار بگذارم،دل کسی را نشکنم،حق کسی را نخورم،نمازم را سبک نشمارم،و در میان این همه هیاهو، دلم را برای خدا نگه دارم.شاید بزرگ‌ترین تسلیت به امام زمان عج،این نباشد که فقط برای پدرشان گریه کنیم؛بلکه این باشد که آن‌قدر خودمان را اصلاح کنیم که وقتی آمدند، شرمنده‌ی انتظارمان نباشیم.آقاجان…در شب شهادت پدر بزرگوارتان،از شما یک چیز می‌خواهم:کمکم کنید منتظرِ واقعی باشم؛نه فقط کسی که چشم به راه ظهور است،بلکه کسی که هر روز، یک قدم به سوی ظهورِ خودش نزدیک‌تر می‌شود… 🖤السلام علیک یا بقیةالله…پدر بزرگوارتان را تسلیت می‌گوییم،و با تمام وجود می‌گوییم:آقاجان، ما هنوز منتظریم…اما بیش از ظهور شما، محتاجیم خودمان را برای دیدار شما آماده کنیم.اللهم عجل لولیک الفرج 🤲🏻🖤