چرا وقتی که دیدن اخبار ناراحت کننده ما رو بهم میریزه بازم نگاه میکنیم و این چرخه فرسایشی ادامه داره؟ از دیدگاه روانشناسی تحلیلی چندتا دلیل داره:1_ذهن وقتی با یه فاجعه‌ی بزرگ روبرو میشه، نمیتونه همون بار اول هضمش کنه! پس مدام برمیگرده سمتش؛ نه چون دوست داره، بلکه دیدن دوباره‌ی خبر مساویه با تلاش ناخودآگاه برای این حس که اگر بیشتر بفهممش، پس کمتر تهدیدکننده‌ست!2_اجبار به تکرار فروید میگفت روان تمایل داره تجربه‌های حل‌نشده رو تکرار کنه! ما خبر رو دوباره می‌بینیم چون هنوز معنا پیدا نکرده.تا وقتی معنا ساخته نشه، روان ما رهاش نمیکنه.3_رویارویی با سایه از دید یونگ، خشونت و مرگ، بی‌رحمی، جزو سایه‌ی جمعی(نیمه تاریک وجودمون) ماست. اخبار خشن ما رو با بخش‌هایی از واقعیت انسان روبرو میکنه که دوست نداریم ببینیم، ولی بخشی از کل روان انسانه! نگاه‌کردن، یه جور تلاش برای نادیده‌ نگرفتن سایه‌ست، حتی اگه دردناک باشه.4_ ترس از انکار واقعیت: بعضی‌ها ناخودآگاه فکر میکنن اگه نگاه نکنن، یعنی خیانت کردن یا چشم‌هاشون رو روی واقعیت بستن! پس موندن پای خبر میشه شکل خاصی از وفاداری اخلاقی! حتی وقتی که روان داره فرسوده میشه.5_ جستجوی معنا وسط رنجروان انسان بدون معنا نمیتونه زنده بمونه!دیدن خبرها گاهی تلاشیه برای این سؤال که"این همه رنج برای چی؟ قراره به چی ختم بشه؟"پس اگه با وجود حال بد بازم نگاه میکنی بدون روانت داره سعی میکنه بفهمه و زنده بمونه! ولی بهش آگاه باش که بیش از حدش بهت آسیب نزنه.@lazhevrdi