ایدون و سیب‌های جوانیدر اسطوره‌های شمالی، خدایان نامیرا نیستند. زندگی و جوانی آن‌ها به دست آسینی‌ای به نام ایدون حفظ می‌شود؛ الهه جوانی و نگهبان سیب‌های جوان‌کننده. خدایان هرگاه احساس می‌کنند پیر شده‌اند، از این سیب‌ها می‌خورند تا دوباره جوان شوند.روزی اودین، هونیر و لوکی به سفر رفتند. در راه توقف کردند تا گوشتی بپزند، اما هرقدر گوشت را روی آتش نگه داشتند، خام ماند.ناگهان دیدند عقابی عظیم روی درختی بالای سرشان نشسته است. عقاب گفت گوشت پخته نمی‌شود مگر اینکه خدایان اجازه دهند او هم سهم خود را بردارد.خدایان ناچار موافقت کردند، اما عقاب سهم بسیار بزرگی برداشت. لوکی هم از این کار عصبانی شد و با چوبی به عقاب ضربه زد.در همان لحظه، چوب به عقاب چسبید و دست‌های لوکی نیز به چوب چسبیدند. عقاب پرواز کرد و لوکی را روی زمین، میان سنگ‌ها و جنگل‌ها با خود کشید:عقاب آن‌قدر بالا پرواز می‌کرد که پاهای لوکی به سنگ‌ها، صخره‌ها و درختان برخورد می‌کرد. احساس می‌کرد هر لحظه ممکن است دست‌هایش از شانه‌هایش کنده شوند.«اِدای جوان‌تر»این عقاب در واقع غولی به نام تیاچی بود.تیاچی حاضر شد لوکی را آزاد کند، اما به یک شرط: لوکی باید ایدون را از آسگارد بیرون می‌کشاند.لوکی مجبور شد سوگند بخورد.وقتی به آسگارد برگشت، به ایدون گفت که در جنگل سیب‌هایی پیدا کرده که حتی از سیب‌های خود او هم زیباترند. از او خواست سیب‌های خودش را نیز با خود ببرد تا بتوانند آن‌ها را با هم مقایسه کنند.ایدون حرفش را باور کرد و از آسگارد خارج شد. تیاچی که در قالب عقاب منتظر او بود، الهه را ربود و با خود به یوتون‌هایم برد.ناپدید شدن ایدون از آسگارد، موجودیت تمام جهان خدایان آسیر را تهدید می‌کرد؛ دقیقاً همان چیزی که غول می‌خواست.برای آسیر نیز اوضاع بسیار بد شد. به محض ناپدید شدن ایدون، خدایان شروع به پیر شدن کردند و موهایشان سفید شد.«اِدای جوان‌تر»خدایان شروع به جست‌وجوی مقصر کردند و فهمیدند که آخرین کسی که ایدون را همراهی کرده، لوکی بوده است.آن‌ها تهدید کردند که اگر ایدون را برنگرداند، او را خواهند کشت.لوکی از فریا پرهای شاهین او را قرض گرفت و به سوی یوتون‌هایم پرواز کرد.تیاچی در آن زمان با قایق به دریا رفته بود و ایدون تنها مانده بود:تیاچی با قایق به دریا رفته بود و ایدون در خانه تنها مانده بود. لوکی او را به یک فندق تبدیل کرد، او را با چنگال‌هایش گرفت و با تمام سرعت پرواز کرد.«اِدای جوان‌تر»اما تیاچی خیلی زود متوجه ناپدید شدن ایدون شد. او دوباره به شکل عقاب درآمد و به دنبال آن‌ها به پرواز درآمد.وقتی لوکی به دیوارهای آسگارد نزدیک شد، خدایان از قبل منتظرش بودند. آن‌ها کنار دیوارها تراشه‌های چوب و هیزم ریخته بودند. وقتی لوکی از بالای حصار عبور کرد، آسیر هیزم‌ها را آتش زدند.شعله‌ها زبانه کشیدند و بال‌های عقاب را سوزاندند و تیاچی به زمین سقوط کرد.خدایان غول را کشتند و با بازگشت ایدون به آسگارد، جوانی نیز دوباره به خدایان بازگشت.تصویر: «الهه ایدون و سیب‌های جوان‌کننده»، اثر D. D. Penrose، تصویرسازی برای کتاب «اسطوره‌های توتونی»، سال ۱۸۹۰@legendfolkepic