فنریر؛ تراژدیِ یک پیشگوییفرزندان لوکیمی‌دانی چرا در دنیای ما دیگر نمی‌توان صدای قدم‌های گربه، ریشِ ز

فنریر؛ تراژدیِ یک پیشگوییفرزندان لوکیمی‌دانی چرا در دنیای ما دیگر نمی‌توان صدای قدم‌های گربه، ریشِ زنانه یا نفسِ ماهی را پیدا کرد؟همهٔ این‌ها روزی به‌طور کامل برای ساختن گلیپنیر استفاده شدند.پشت این ماجرا، داستان فنریر قرار دارد؛ یکی از تراژیک‌ترین داستان‌های اسطوره‌های اسکاندیناوی.داستان از این قرار بود:روزی از لوکی و غول‌زن، آنگربودا، گرگی به نام فنریر زاده شد. اودین از پیش می‌دانست که طبق یک پیشگویی، این گرگ روزی باعث مرگ او، یعنی پدرِ همهٔ خدایان، خواهد شد.به همین دلیل، ایزدان تصمیم گرفتند فنریر را به آسگارد ببرند و او را زیر نظر داشته باشند.تا زمانی که هنوز جوان بود، هیچ‌کس او را هیولایی نمی‌دید. اما هر روز بزرگ‌تر می‌شد؛ تا جایی که به اندازه‌ای عظیم رسید و افراد کمتری جرئت نزدیک شدن به او را داشتند. تنها خدای جنگ، تیر، از غذا دادن به او با دستان خودش نمی‌ترسید.با گذشت زمان، ترس از گرگ بر خدایان غلبه کرد و آن‌ها تصمیم گرفتند فنریر را ببندند؛ به این امید که مانع تحقق سرنوشت او در مرگ اودین شوند.ابتدا زنجیر سنگینی به نام لِدینگ آوردند. فنریر اجازه داد زنجیر را بر او ببندند، چون می‌خواست قدرت خود را نشان دهد؛ سپس با یک حرکت آن را پاره کرد.پس از آن، آس‌ها زنجیر محکم‌تری به نام درومـی ساختند. اما این زنجیر نیز نتوانست او را مهار کند.در نهایت، خدایان نزد دورف‌ها رفتند و از آن‌ها خواستند بندی بسازند که فنریر نتواند آن را پاره کند.دورف‌ها گلیپنیر را ساختند.گلیپنیر زنجیر نبود؛ روبانی باریک و نرم بود که از این چیزها بافته شده بود:صدای قدم‌های گربه؛ریشِ یک زن؛ریشه‌های کوه‌ها؛رگ‌های خرس؛نفسِ ماهی؛آب دهان پرنده.می‌گویند به همین دلیل است که دیگر هیچ‌کدام از این چیزها را نمی‌توان در جهان ما یافت؛ زیرا همهٔ آن‌ها روزی بخشی از گلیپنیر شدند؛ تنها بندی که می‌توانست فنریر را مهار کند.وقتی فنریر آن روبان باریک را دید، مشکوک شد. فهمید که در این ماجرا فریبی در کار است و تنها با یک شرط حاضر شد بند را امتحان کند:یکی از خدایان باید دست خود را داخل دهان او بگذارد.هیچ‌کس جرئت انجام این کار را نداشت.تنها تیر بود که داوطلب شد دستش را در دهان گرگ قرار دهد.وقتی گلیپنیر محکم شد و فنریر فهمید که دیگر نمی‌تواند خود را آزاد کند، آرواره‌هایش را بست.بدین ترتیب، تیر دست خود را از دست داد.فنریر با تمام توان شروع به تقلا کرد، اما هرچه بیشتر تلاش می‌کرد، بندها محکم‌تر می‌شدند.این روایت در «اِدای جوان‌تر» و بخش «بینش گولوی» آمده است.پس از آن، آس‌ها گلیپنیر را به صخره‌ای عظیم به نام گیول بستند.شمشیری را نیز در دهان فنریر قرار دادند تا نتواند آرواره‌هایش را ببندد. آب دهان او از دهان بازش جاری شد و رودخانه‌ای به نام وان را تشکیل داد.به این ترتیب، گرگ تا زمان راگناروک در بند خواهد ماند.اما هنگامی که پایان جهان فرا برسد، بندهای او پاره خواهند شد.و آن‌گاه پیشگویی باستانی تحقق خواهد یافت:فنریر اودین را خواهد بلعید.داستان فنریر، داستان این است که چگونه ترس از آینده می‌تواند همان آینده‌ای را رقم بزند که از آن می‌ترسی.آس‌ها گرگ را به خاطر جنایتی که مرتکب شده بود مجازات نکردند.آن‌ها او را به خاطر یک پیشگویی مجازات کردند.و شاید درست در همان لحظه بود که سرنوشت تراژیک اودین، بیش از هر زمان دیگری، اجتناب‌ناپذیر شد.نمی‌توان از کسی انتظار بخشش و رحمت داشت که روزی نه به خاطر شری که انجام داده، بلکه به خاطر ترس از کسی که ممکن بود در آینده به آن تبدیل شود، آزادی‌اش را از او گرفته‌اند.چرخهٔ اسکاندیناوی • دانشنامهٔ موجودات افسانه‌ای@legendfolkepic