پولونوچنیتسا؛ آن‌که خواب را می‌دزدداگر پولودنیتسا در روشن‌ترین ساعت روز، زمانی که خورشید در اوج آسما

پولونوچنیتسا؛ آن‌که خواب را می‌دزدداگر پولودنیتسا در روشن‌ترین ساعت روز، زمانی که خورشید در اوج آسمان است و مزرعه از شدت گرما می‌لرزد، ظاهر می‌شود، پولونوچنیتسا در نیمه‌شب از راه می‌رسد.در فرهنگ عامه، نیمه‌شب، درست مانند نیمروز، زمانی خطرناک و مرزی به شمار می‌رفت؛ شکافی میان دو جهان. باور بر این بود که در این ساعت، بیش از هر زمان دیگری ممکن است انسان با نیروهای ناپاک روبه‌رو شود، صدایی بیگانه بشنود یا چیزی را ببیند که در روشنایی روز از او پنهان می‌ماند.تصویر پولونوچنیتسا / نوچنیتسا در اسطوره‌شناسی عامیانهٔ اسلاو، عمدتاً در منابع مردم‌نگارانهٔ قرن‌های نوزدهم و بیستم و همچنین در افسون‌ها و وردهای عامیانه ثبت شده است.با این حال، خودِ افسون‌هایی که برای درمان بی‌خوابی کودکان به کار می‌رفتند، پیشینه‌ای بسیار قدیمی‌تر دارند. پژوهشگران ت. آگاپکینا و آ. توپورکوف اشاره می‌کنند که یکی از گونه‌های این متون به نسخه‌ای خطی به زبان لاتین، نوشتهٔ راهبی به نام رودولف، بازمی‌گردد که در میانهٔ قرن سیزدهم تا آغاز قرن چهاردهم نوشته شده است.البته این لزوماً به این معنا نیست که آن موجود همان «پولونوچنیتسا» با شکل و شمایل شناخته‌شده در فولکلور متأخر بوده است؛ اما شاهد مهمی بر قدمت مجموعه‌ای از باورها دربارهٔ ارواحی است که خواب کودکان را می‌ربایند.در باورهای اسلاوی شرقی، به نوچنیتسی، پولونوچنیتسی، کریکسی و پلاکسی، ارواحی گفته می‌شد که نوزادان را آزار می‌دادند، خواب را از آنان می‌گرفتند و باعث گریه و بی‌قراری شبانه‌شان می‌شدند.ل. ن. وینوگرادوا می‌نویسد:«علت خواب بد کودک را به موجودات اسطوره‌ای خاصی نسبت می‌دادند… در میان اسلاوهای شرقی: نوچنیتسی، پولونوچنیتسی، کریکسی و پلاکسی.»تخیل عامه، گریهٔ شبانهٔ نوزادان در تاریکی را تنها با بیماری یا ترس توضیح نمی‌داد؛ بلکه آن را به حضور موجودی نسبت می‌داد که در خطرناک‌ترین ساعت شب از راه رسیده بود.پولونوچنیتسا همیشه شکل و شمایلی مشخص ندارد. او ممکن است تنها زنی با چهره و بدن نباشد؛ بلکه خودِ بی‌خوابی باشد که به یک روح تبدیل شده است.مردم برای محافظت در برابر چنین ارواحی، به افسون‌ها، خطاب کردن سپیده‌دم، دعاها، طلسم‌ها و آیین‌های مختلف پناه می‌بردند.باید شب را «گشود».باید بی‌خوابی را بیرون برد.و باید گریه را به کسی سپرد که بتواند آن را با خود ببرد.به همین دلیل، در بسیاری از افسون‌ها درخواست می‌شود که فریاد، اضطراب و آشفتگی از کودک گرفته شود و خواب دوباره به او بازگردانده شود.پشت تصویر پولونوچنیتسا، تجربهٔ بی‌خوابی کودک، گریه‌های شبانه، اضطراب والدین و ترس از آسیب‌پذیری نوزاد قرار دارد.اما اسطوره قرار نبود با زبان واقعیت‌های مستقیم با ما سخن بگوید، مگر نه؟..پس به یک حالت، چهره می‌بخشد؛ و برای شب‌های بی‌خوابی، بانویی پدیدار می‌شود که صاحب آن‌هاست — پولونوچنیتسا@legendfolkepic