چکیده ای از داستان کین سیاوش داستانِ کینِ سیاوش را می‌خوانیم. با کشته شدنِ سیاوش خبر به خان

چکیده ای از داستان کین سیاوش         داستانِ کینِ سیاوش را می‌خوانیم. با کشته شدنِ سیاوش خبر به  خانواده‌ی رستم وکاووس شاه رسید . رستم سپاه جمع کرد و پیشِ کاووس رفت. به او گفت که بدبختیِ سیاوش از سودابه شروع شد. و بی‌ اجازه گرفتن از کاووس سودابه  را از اندرونی بیرون کشید و با خنجر به دونیم کرد و شاه کاووس هم چیزی نگفت . رستم به سپاه گفت که بر تشتی که بر آن خون سیاوش را ریختند رخ خواهم مالید؛ یا مرا هم بر همان تشت خواهند کُشت یا توران را ویران خواهم کرد.و با بزرگان سوی توران سپاه کشید. آن‌جا زودتر فرامرز، پسرِ رستم، با سپاهی به جنگِ ورازاد حاکمِ سپیجاب رفت؛ او را به‌آسانی از زینِ اسب کَند و سرش را جدا کرد و شهر را آتش زد و ماجرا را به رستم گزارش داد. در سوی دیگر افراسیاب از آمدنِ رستم خبر شد. پسرش، سرخه، را به جنگ فرستاد. سرخه در راه اول به فرامرز رسید و با او جنگید اما دید تابِ جنگ با او را ندارد و عقب‌نشینی کرد اما فرامرز دنبالِ او رفت و اسیرش کرد و برگرداند، و در این‌زمان رستم و بقیه‌ی سپاه هم رسیدند. رستم او را ستود و دستور داد سرخه را بکُشند. سرخه به طوس گفت من بی‌گناهم و خودم هم بر کُشنده‌ی سیاوش نفرین می‌کردم. طوس شفاعتِ او را پیشِ رستم کرد اما رستم گفت حالا که کاووس در سوگِ سیاوش است افراسیاب هم باید به سوگِ سرخه بنشیند.  سرخه را به‌همان شیوه که سیاوش کشته شده بود، با تشت و خنجر، کُشتند و سر و تنش را جدا سرنگون بر دار کردند. این خبر به افراسیاب رسید. پس از سوگواری دستورِ کین‌خواهی داد. پیلسم، برادرِ پیران، برای جنگ با رستم اعلامِ آمادگی کرد و افراسیاب خوشحال شد و به او وعده‌ی حکومت و ازدواج با دخترش را داد.اما پیران غمگین شد و گفت او به خود زیادی مغرور شده. پس به او گفت من مِهرِ بسیار به تو دارم؛ به جنگِ رستم نرو. پیلسم گفت من ترسی از رستم ندارم. تو هم دلاوریِ مرا دیده‌ای.         پیلسم توانِ جنگ با رستم را ندارد پس در ادامه دیدیم که ابتدا پیلسم، برادرِ پیران، به جنگِ گیو آمد. فرامرز هم یارِ گیو شد اما حریفِ او نبودند و درنهایت با رسیدنِ رستم پیلسم مغلوب و کُشته شد‌.ورستم اورا به قلب سپاه برد وگفت به او دیبای زرد بپوشید .درادامه جنگ رستم افراسیاب را باهم پی میگیریم@legendfolkepic